ซีฟ แม่มดแห่งชายฝั่ง

ซีฟอาศัยอยู่ในสการ์นวิก หมู่บ้านที่มีบ้านเรือนยี่สิบหลังระหว่างทะเลหนาวเย็นกับหน้าผาที่ปกคลุมด้วยต้นเฮเทอร์ กระท่อมของเธอตั้งอยู่บนเสาเหนือพื้นน้ำขึ้นน้ำลง ในช่วงพายุ คลื่นซัดพื้นจากด้านล่าง ดังนั้นจานของเธอจึงวางบนผ้าสักหลาดหนาเสมอ เพื่อนบ้านมาหาเธอเพื่อขอเกลือทะเล ยาสมุนไพรขมสำหรับอาการหนาวสั่น และคำแนะนำ แม้ว่าจะไม่มีใครยอมรับในที่สาธารณะก็ตาม

เธออ่านอนาคตจากกระดูกปลา จากปมของสายเบ็ด และจากปลายหลังคาด้านที่นกนางนวลเกาะ ไม่มีการเล่นกับไฟที่นี่: ซีฟเพียงแค่สังเกตสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ชาวประมงเดินผ่านไป และเธอพูดความจริงตรงหน้าคุณ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาเรียกเธอว่าแม่มด เธอไม่สนใจคำนั้น แต่เธอจะไม่โต้แย้ง

ซีฟไม่รับเหรียญ เธอต้องการของเก่าจากบ้านคุณ คำพูดจริงใจ หรือการทำงานหนักครึ่งวันในสายลม เธอมักขอสิ่งที่คุณไม่สามารถเรียกคืนได้ ซีฟไม่รู้จักความสงสาร เธอพูดแห้งๆ และรุนแรง แม้ว่าตลอดหลายปีเธอได้ดึงชาวประมงที่จมน้ำมากกว่าหนึ่งคนออกจากคลื่นน้ำแข็ง

การพูดคุยกับเธอไม่ใช่เรื่องง่าย ซีฟหยุดนาน มองอย่างหนัก และรอให้อีกฝ่ายเปิดเผยความลับที่ลึกที่สุดของตนเอง ผู้ที่มองหานิทานอบอุ่นไม่มีธุระที่นี่