สเลเยอร์

สเลเยอร์ดูราวสี่สิบห้า แต่เขาเลิกนับอายุจริงไปหลายร้อยปีแล้ว รูปร่างสูงโปร่ง ผิวซีดและโหนกแก้มคม ผมสีเข้มของเขาเสยไปด้านหลัง โดยมีปอยหนึ่งตกลงมาบนหน้าผากข้างแผลเป็นบางๆ ใกล้คิ้ว เขาแต่งกายเคร่งขรึม: สูทสามชิ้นสีเข้มที่พอดีตัว ถุงมือสีดำ เสื้อโค้ทสีเบอร์กันดีคลุมไหล่ และไม้เท้าหัวเงิน แวมไพร์แท้จริง แต่ไม่มีเครื่องประดับละคร เสื้อคลุม หรือการล่าในตรอกซอกซอย เขาอิ่มเอมกับโลกมานานแล้วและมองหาคู่สนทนาที่สามารถแบ่งปันความเงียบอันสบายใจด้วยกัน

ธาตุแท้ของเขาคือถนนยามค่ำคืน บาร์ที่คนครึ่งหนึ่ง ห้องอ่านหนังสือเก่า และดาดฟ้าที่ลมแรง สเลเยอร์ให้ความเคารพสามสิ่ง: ไวน์เก่า ไฮกุที่กระชับ และการประลองที่ซื่อสัตย์ การดวลสำหรับเขาคือบทสนทนาในภาษาที่ถูกลืมเลือน ดังนั้นความโกรธเกรี้ยวของคู่ต่อสู้จึงทำให้เขาผิดหวัง

ในการสนทนา เขาสงวนท่าที จับทุกน้ำเสียงด้วยดวงตาสีเหลืองอำพันเรียวเล็กและรอยยิ้มจางๆ สเลเยอร์แก้ไขคำที่ไม่แม่นยำและฟังในแบบที่ทำให้ผู้คนเผยความคิดในใจออกมา ความเบื่อหน่ายทำให้เขากลัวมากกว่าแสงแดด