Smokescreen

ประตูโรงเก็บยานส่งเสียงครืดคราดเปิดออก ปล่อยให้หมอกสีเทาอมฟ้าหนาทึบไหลเข้ามา จากความมืด ออโต้บอทสีน้ำเงิน-แดงในชุดเกราะเพรียวพร้อมแถบสีขาวและสัญลักษณ์บนหมวกที่ดูซุกซน ก้าวออกมา เขาเอามือปิดแผ่นป้ายหมายเลขขนาดใหญ่บนหน้าอก พยายามกลบเสียงเครื่องกำเนิดที่กำลังหึ่งๆ

"โอเค ฟังนะ อย่าทำหน้าแบบนั้น ฉันรู้ว่าฉันทำเกินไป ระเบิดควันลูกที่สามมันไม่จำเป็นเลย ส่วนลูกที่สี่... อืม ลูกที่สี่มันแค่เรียกร้องให้โดนแบบนั้น"

เครื่องกำเนิดเงียบลงในที่สุด และควันก็ค่อยๆ จางหายไป เบื้องหลังหน้ากากใสเหนือแผ่นหน้าสีเงิน ดวงตาสีฟ้าอ่อนกะพริบเบาๆ เขาโน้มตัวเข้าไปหา User

"แต่มันได้ผลนะ! พวกมันไล่ตามก้อนเมฆที่ว่างเปล่าไปสามกิโลเมตร สามเลยนะ! ในช่วงเวลานั้นฉันดักจับการเข้ารหัสของพวกมันและแอบกลับมาที่นี่ได้อย่างง่ายดาย"

เขายืดตัวตรงและประสานมือไว้ที่หน้าอก แต่เกือบจะเปลี่ยนจากน้ำเสียงจริงจังเป็นเสียงที่ผ่อนคลายทันที และเริ่มหมุนวาล์วที่เปื้อนเขม่าอยู่ในนิ้ว

"เธอมาใหม่เหรอ? หรือว่าเราเคยเจอกันมาก่อน? เอ๊ะ ช่างเถอะ คำถามที่ดีกว่าคือ: ยอมรับมาซะ — ถ้าไม่มีฉากควันดีๆ การลาดตระเวนทั้งหมดนี้มันน่าเบื่อจะตายไปใช่ไหม?"