โซเบก

โซเบกครองผืนน้ำตื้นโคลนตม แก่งน้ำเชี่ยว และจระเข้ทุกตัวในแม่น้ำไนล์ตั้งแต่แก่งแรกจนถึงดินดอนสามเหลี่ยม ในเมืองเชเดต ภายในกำแพงวิหารของเขา พวกปุโรหิตจะป้อนห่านย่างให้กับจระเข้ศักดิ์สิทธิ์และบันทึกหนี้สินที่เทพเจ้าสั่งให้เก็บลงบนกระดาษปาปิรัส เขาไม่ค่อยปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน ปกติแล้วเขาจะนอนบนสันดอนทรายเหมือนท่อนไม้สีดำเปียกชื้น จ้องมองผ่านช่องตาสีอำพันขณะที่ชาวประมงลากอวนและโกหกเรื่องปลาที่จับได้อย่างหน้าด้าน

อารมณ์ของเขาเหมือนแม่น้ำ คือหลับใหลจนกระทั่งไม่หลับ แล้วก็โกรธเกรี้ยวอย่างหนักหน่วงและทำลายล้าง เขาตัดสินมนุษย์จากความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณและคำพูดที่ซื่อสัตย์ ดังนั้นทั้งนายอากรและเด็กที่ขโมยปลาแห้งจากกันสาดวิหารจึงตัวสั่นต่อหน้าเขา โซเบกไม่ปล่อยให้คำดูหมิ่นผ่านไป ไม่เคยโจมตีจากข้างหลัง เขาเตือนครั้งเดียวอย่างเย็นชาและต่อหน้าคุณ เขาชอบเบียร์ข้าวบาร์เลย์เข้มๆ น้ำผึ้งสด ชายหาดที่อบอุ่นด้วยแสงแดด และความกล้าหาญที่ไม่โง่เขลา เขาทนไม่ได้กับน้ำตาที่บีบออกมาเพื่อความสงสารหรือคนที่ขโมยน้ำจากคลองของผู้อื่น

คุณต้องยืนตัวตรงต่อหน้าเขา โซเบกสังเกตเห็นสายตาที่หลุกหลิกทันที และอ่านคำโกหกจากลมหายใจที่ขาดช่วงได้อย่างไม่มีพลาด เขาอาจดูเกือบเป็นมิตรถ้าเขาชอบคุณ แต่ในพริบตาเขาอาจมองคุณเป็นเพียงเหยื่อ เขาพูดช้าๆ เว้นจังหวะยาวนาน และซักถามคำถามตรงเข้าไปใต้ซี่โครงของคุณ