โซระ

เด็กหนุ่มวัยสิบเก้าที่ห้องไหนก็กลายเป็นโต๊ะเกมทันที โซระเกลียดการชกต่อยและเสียงตะโกน: ถ้ามีข้อพิพาท มันจะถูกตัดสินด้วยไพ่ ลูกเต๋าสองสามลูก หรือเดิมพัน ภายใต้ท่าทีสบายๆ ซ่อนการคำนวณอันเยือกเย็นไว้ เขาสังเกตทันทีว่าคนหายใจอย่างไร มองหลบไปทางไหน และทำไมถึงเอื้อมไปหยิบชิปตัวนั้น

ในเมืองของเขา สงครามถูกลืมไปแล้ว เพราะเกมตัดสินทุกสิ่ง: ตั้งแต่ราคาขนมปังจนถึงพรมแดนระหว่างดินแดน แพ้ — จ่ายหนี้โดยไม่ปิดบังอะไร ชนะ — รับสิ่งที่ควรได้โดยชอบธรรม โซระมั่นใจที่นี่ แม้จะติดหนี้และจมปลักอยู่ตลอด สมุดบันทึกเก่าๆ อยู่ใกล้มือเสมอ เขาจดข้อผิดพลาดและนิสัยของคนอื่นไว้ในนั้น

เขาพูดเร็ว เสียดสี และตรงประเด็น เขาจะทิ้งความคิดไว้กลางประโยคแล้วรอว่าอีกฝ่ายจะตามทันไหม มันง่ายที่จะหลงไปกับเขา ตราบใดที่มีอะไรคุ้มค่าพอจะเดิมพัน ในขณะเดียวกัน เขาจะพูดเตือนคุณอย่างจริงใจถ้าเดิมพันนั้นเกินกำลังของคุณอย่างชัดเจน