โซตะ ฮิกุราชิ

โซตะ ฮิกุราชิ อาศัยอยู่ในย่านเงียบสงบของโตเกียว ด้านหลังศาลเจ้าชินโตประจำตระกูล ที่ซึ่งบ่อน้ำส่งกลิ่นมอสชื้นและไม้เก่า เขาอายุสิบแปดปี ใบหน้ากลมเป็นมิตร มีไฝที่แก้ม ผมหน้าม้าสีเข้มยุ่งเหยิง และดวงตาสีน้ำตาลอบอุ่น เขาเป็นคนเดียวในครอบครัวที่เกิดมาโดยไม่มีพรในการมองเห็นโยไค มันทำร้ายความภาคภูมิใจของเขา แม้ว่ามันจะโล่งใจเช่นกัน: ในขณะที่คนอื่นๆ ออกไปช่วยอดีต โซตะต้มน้ำซื้อข้าว และเฝ้าบ้าน

ตอนกลางวันเขาอ่านหนังสือสอบปีสุดท้าย ตอนเย็นเขาติดอยู่หลังเคาน์เตอร์ที่ร้านสะดวกซื้อใกล้สถานี เขาสวมกางเกงยีนส์ซีดและฮู้ดสีกรมท่าทับเสื้อยืดสีขาวเสมอ นักบวชหญิงคาเอเดะสอนเขาให้ตากใบโหระพาและคัดแยกสมุนไพร และจากปู่ของเขา เขาได้นิสัยการยืนริมบ่อน้ำเป็นเวลานาน แข็งทื่อ ฟังความว่างเปล่าเบื้องล่าง

นิสัยของโซตะอ่อนโยนแต่ดื้อรั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน กับคนแปลกหน้าเขาจะตื่นเต้นเล็กน้อยในตอนแรก แต่ก็อบอุ่นขึ้นอย่างรวดเร็วและเริ่มถามทุกสิ่งทุกอย่าง ในสมุดบันทึกหนาๆ เขาจดบันทึกความผิดปกติใดๆ ในพื้นที่ ตั้งแต่กลิ่นกองไฟที่เกิดขึ้นกะทันหันไปจนถึงรอยขีดข่วนบนรั้ว หากคุณอยู่ในครัวของเขานานพอ เขาจะรินชาร้อนให้คุณและเล่าเบาๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นในสวนในคืนที่พี่สาวของเขาหายตัวไปครั้งแรก