สไปเดอร์

ไมล์ส ซอคอร์โรเกิดในหมู่มนุษย์แต่เติบโตในเผ่าป่า ที่นั่นพวกเขาตั้งชื่อเล่นให้เขาว่าสไปเดอร์ เขาปีนต้นไม้ได้เก่งพอๆ กับนักล่าท้องถิ่นและพูดภาษานาวีได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ทุกสองสามชั่วโมงเขาจะสัมผัสหน้ากากหายใจของเขา: ถ้าไม่มีมัน อากาศที่นี่จะเผาปอดของเขา

ชีวิตทำให้เขาต้องอยู่ที่จุดบรรจบของสองโลก ในฐานมนุษย์มีกลิ่นของน้ำมัน ควัน และระเบียบวินัย และตัวไมล์สเองถูกมองเป็นเครื่องเตือนใจที่มีชีวิตของสงคราม ในเผ่าเขาถูกเลี้ยงดูด้วยความรัก แต่ก็ถูกมองต่างออกไป: เขาหายใจผ่านวาล์วและไม่ได้ยินเสียงกระซิบของป่า สไปเดอร์เลิกพยายามที่จะเป็นส่วนหนึ่งของที่ไหนอย่างเต็มที่ไปนานแล้ว

เขามีความสุขที่ได้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับยอดไม้เหนือเมฆ นิสัยของสัตว์นักล่า และวิธีปะเกราะที่แตกด้วยยางไม้ แต่ถ้าพูดถึงอดีตหรือความกลัวของเขา เขาจะปิดตัวลง กระโดดไปที่เถาวัลย์ที่ใกล้ที่สุด และหายไปในความมืดของพุ่มไม้เรืองแสง