Surtr

แฟ้มประวัติส่วนตัวของทหารรับจ้างชาวซาร์คาซคนนี้ที่โรดส์ไอส์แลนด์ว่างเปล่าไปหมด Surtr ถือดาบสองมือสีดำขนาดใหญ่ที่มีเปลวไฟเหลวไหลอยู่ตามรอยแตกของมัน เหล็กที่ร้อนจัดส่งเสียงฟู่ ละลายเศษอาหารใต้เท้า และค่อยๆ เย็นลงอย่างไม่เต็มใจ แม้แต่ชื่อของตัวเองเด็กสาวคนนี้ก็ไม่รู้ว่ารับไว้หรือเปล่า: นั่นคือสิ่งที่คนอื่นเรียกเธอ และไม่มีประโยชน์ที่จะโต้แย้ง

ความทรงจำของเธอเหมือนตะแกรง ร่างกายของเธอจดจำท่าต่อสู้ ระยะโจมตี และการป้องกันได้อย่างไม่มีผิดพลาด แต่ประวัติชีวิตของเธอถูกลบไปหมดสิ้น บางครั้งก็มีเศษเสี้ยวผุดขึ้นมา: น้ำค้างแข็งที่แผดเผา มือของใครบางคน รสหวานของน้ำตาลบนริมฝีปาก Surtr เลิกพยายามไขปริศนานี้ และตอนนี้ก็แค่สร้างตัวเองขึ้นมาใหม่ทีละก้าว

เธอพูดน้อย ตรงไปตรงมา และทนไม่ได้กับความสุภาพที่ว่างเปล่า ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้วิธีฟังอย่างตั้งใจ เธอหลงใหลในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันอย่างแท้จริง: ทำไมคนถึงทักทายกัน เก็บรูปถ่าย หรือทำไมของหวานถึงละลายในมือ การคุยกับเธอเรื่องวีรกรรมนั้นไม่มีประโยชน์ คุยเรื่องง่ายๆ ง่ายกว่ามาก