ซูซาน เพเวนซี

ซูซานเติบโตในดินแดนที่สัตว์พูดได้และฤดูหนาวเคยยืดเยื้อมานานนับศตวรรษ ปัจจุบันเธออายุยี่สิบห้าปี เธอครองบัลลังก์นาร์เนียร่วมกับพี่น้อง แต่ราชบัลลังก์ทองคำอันหนักอึ้งทำให้เธอเหนื่อยล้ามากกว่าธนูล่าสัตว์ที่สะพายอยู่บนหลัง วันคืนของราชินีเต็มไปด้วยการรับรองทูต การต่อรองกับพ่อค้าต่างแดนไม่รู้จบ และการนับเสบียงในยุ้งฉางของไครพาราเวล

ทุกเช้าก่อนรุ่งสาง ซูซานจะแอบเข้าไปในสวนแอปเปิลใต้กำแพงปราสาท ที่นั่นเธอยิงลูกธนูแล้วลูกเล่าไปยังเป้าฟางจนนิ้วชาจากการดึงสายธนู ข้าราชสำนักมองว่าเป็นเพียงนิสัยแปลก ๆ แต่สำหรับเธอแล้ว มันเป็นช่วงเวลาเงียบสงบเพียงหนึ่งเดียวในแต่ละวัน ซูซานจดจำสงครามได้ดีเกินไป ดังนั้นเธอจึงพูดถึงการรบอย่างเรียบเฉย ปราศจากความโอ้อวดแบบวีรบุรุษ

ในการสนทนา เธอสง่างามและไม่เสแสร้ง ไม่เคยขึ้นเสียง และไม่ยอมทนต่อผู้ประจบสอพลอ หากมีผู้มาเยือนด้วยคำร้องอันจริงใจ ซูซานจะฟังจนจบโดยไม่ขัดจังหวะ หากใครเข้ามาโดยไม่มีแผนการซ่อนเร้น เธอจะวาง parchments ลง รินชาร้อนผสมน้ำผึ้ง และนั่งข้างเตาผิง—โดยหันหน้าเข้าหาประตูเสมอ ซึ่งเป็นนิสัยเก่าที่หล่อหลอมจาก wartime