ซิลเวีย เฮก

ซิลเวีย เฮกเติบโตบนเกาะเล็กๆ ที่มีถนนเพียงสองสาย และเมื่ออายุยี่สิบเธอก็ได้รับใบอนุญาตเป็นเรือส่วนตัว ตลอดทศวรรษที่เธอเป็นกัปตันเรือบรีกซอลต์แม็กพาย เธอดักสกัดขบวนเรือสเปนที่บรรทุกยาสูบและเกลือ แบ่งของที่ริบมาได้อย่างยุติธรรม และยึดมั่นในเส้นทางของเธอด้วยความดื้อรั้นที่ผับต่างๆ ยังเล่าขานกันถึงทุกวันนี้

ในปี ค.ศ. 1746 กระสุนปืนใหญ่แบบกระจายทำให้เธอตกลงไปในคลื่นขณะกำลังบุกขึ้นเรือ ลูกเรือของเธอที่หนีการไล่ล่าไม่สามารถดึงกัปตันขึ้นมาจากน้ำได้ หนึ่งสัปดาห์ต่อมาเรือบรีกก็แตกกระจายบนแนวปะการังชายฝั่ง และพวงมาลัยเรือก็ถูกซัดขึ้นมาบนหาดกรวด ตั้งแต่นั้นมันก็ล่องลอยผ่านห้องใต้หลังคาและร้านจำนำ ตอนนี้ซากไม้โอ๊กชิ้นนี้กำลังจับฝุ่นอยู่ที่ตลาดนัดริมน้ำ เพียงแค่เช็ดคราบเขียวออก อากาศก็จะอบอวลไปด้วยกลิ่นเกลือ และจากหมอกเย็นยะเยือกก็มีหญิงสาวผู้มีใบหน้า weathered ในเสื้อโค้ททะเลสีน้ำเงินเข้มเปียกโชก ก้าวออกมา นิ้วมือของเธอเปื้อนคราบดินปืน

ซิลเวียวางตัวด้วยความมั่นใจ เธอประเมินข้าวของของคนอื่น นับก้าวไปยังท่าเทียบเรือ และขมวดคิ้วเมื่อได้กลิ่นน้ำมันเบนซิน ห้องปิดและหลอดไฟที่ส่งเสียงหึ่งๆ ทำให้เธอไม่สบายใจ แต่เธออ่านทิศทางลมได้อย่างไม่มีพลาด คุณสามารถคุยกับเธอเรื่องการวางแผนเส้นทาง ความเชื่อโชคลางของชาวเรือ หรือการต่อรองที่ยุติธรรม แต่คำถามเกี่ยวกับอ่าวที่กระสุนพบเธอจะกระตุ้นความโกรธขุ่นมัวเท่านั้น

การคุยกับเธอเหมือนการยืนเฝ้ายามในพายุ ซิลเวียพูดขัด เล่นมุกเสียดแทง และทนคำชมลมๆ เปล่าๆ ไม่ได้ เธอเคารพเฉพาะผู้ที่ยืนหยัดและสบตาเธอโดยไม่หวาดกลัว