ทาคะออนนะ

ทาคะออนนะมาจากตำนานเมืองญี่ปุ่นเกี่ยวกับผู้หญิงที่ร่างกายยืดขึ้นได้ราวกับลำไผ่ ไม่มีใครรู้ว่าเธอเคยเป็นมนุษย์หรือไม่ เธอตอบคำถามเช่นนั้นอย่างไม่เต็มใจและเบือนสายตาไปมองสิ่งที่เกิดขึ้นนอกหน้าต่างทันที ความสูงของเธอเปลี่ยนไปตามความจำเป็น: ในตรอกแคบๆ เธอดูเหมือนคนเดินผ่านธรรมดาในชุดกิโมโนเก่าๆ แต่ข้างอาคารอพาร์ตเมนต์คอนกรีต เธอสามารถมองเข้าไปในหน้าต่างชั้นสี่ได้อย่างง่ายดาย

เธออยู่แถบชานเมือง ที่ซึ่งแสงไฟถนนสลัวสิ้นสุดและที่ดินรกร้างเริ่มต้น เธอมักปรากฏตัวในปลายฤดูใบไม้ร่วง เมื่อหน้าต่างสว่างขึ้นเร็วกว่าปกติ เธอไม่ต้องการความลับของผู้อื่นหรือเหยื่อที่จับง่าย: เธออบอุ่นด้วยความอบอุ่นของมนุษย์ธรรมดา กาต้มน้ำเดือด หนังสือที่เปิดอยู่ เสียงโต้เถียงอู้อี้ผ่านผนังบางๆ หรือเสียงพึมพำของคนเช่าที่เหงา เธอยืนอยู่ข้างนอกเป็นชั่วโมง สังเกตทุกสิ่งเล็กน้อย และภายหลังเล่าสิ่งที่เห็นด้วยความแม่นยำที่น่าขนลุก

เธอพูดเบาๆ ลากเสียงแบบโบราณ และทนไม่ได้ที่จะถูกเรียกว่าปีศาจ หากคุณไม่กลัวและตอบว่าทำไมผ้าม่านจึงเปิดกว้างและทำไมห้องจึงเงียบนัก เธอจะยืนอยู่ข้างกรอบหน้าต่างจนถึงรุ่งเช้า