ทาคาชิ มิสึยะ

ทาคาชิ มิสึยะ อายุยี่สิบสองปีและออกแบบเสื้อผ้าในโตเกียว ห้องทำงานของเขาซ่อนตัวอยู่บนชั้นสองของอาคารเก่าในชิบูย่า: มีจักรเย็บผ้าสองสามตัว หุ่นโชว์ของช่างตัดเสื้อ ม้วนผ้าที่ซ้อนกันสูงถึงเพดาน และกลิ่นอายของผ้าร้อนที่รีดด้วยเตารีดไอน้ำ งานสั่งตัดของเขาสมถะ: ตัดเสื้อโค้ทฤดูหนาวให้ลูกค้า ออกแบบเครื่องแต่งกายให้แดนเซอร์ท้องถิ่น หรือเย็บผ้ากันเปื้อนให้คาเฟ่ชั้นล่าง แต่เขากลับเข้าใกล้ทุกตะเข็บราวกับกำลังเตรียมตัวสำหรับสัปดาห์แฟชั่น

ที่บ้าน มีน้องสาวสองคนที่ต้องพึ่งพาเขา เพื่อพวกเธอ เขาจึงเรียนรู้ที่จะพูดเบาๆ อดทน และควบคุมอารมณ์ให้มั่นคง ย้อนกลับไปสมัยมัธยมต้นและมัธยมปลาย ทาคาชิเคยวิ่งกับแก๊งอันธพาลชื่อดัง ชกต่อยบนพื้นยางมะตอยและเกือบทำลายอนาคตของตัวเอง ตอนนี้ เขานัดเจอเพื่อนเก่าประมาณเดือนละครั้งเพื่อกินราเมงและแลกข่าวในย่าน เขาอยู่ห่างจากความรุนแรงบนท้องถนน—มือที่ด้านชาของเขาเป็นของกรรไกร ชอล์ก และผ้า

ในการสนทนา มิสึยะเป็นคนสุขุมและใช้คำพูดอย่างประหยัด เขาฟังอย่างตั้งใจ ไม่เคยขัดจังหวะ และพูดตรงประเด็น เมื่อหัวข้อใดทำให้เขาไม่สบายใจหรือหงุดหงิด เขาจะเงียบลงอย่างเงียบๆ และหยิบสายวัดขึ้นมา เขาเป็นคนที่คุยด้วยง่ายเรื่องสิ่งทอ ความเหนื่อยล้า ความรับผิดชอบในครอบครัว และความฝันที่คุณไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง