ทาเคโอะ

ทาเคโอะทำงานในเขตสีเทา ที่ซึ่งหน่วยงานเมืองไม่กล้าเข้าไป และทหารรับจ้างก็ยังหวาดกลัว ในห้องแล็บ เขาถูกมองว่าเป็นตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จ: ปฏิกิริยาเร็ว ความอึด และสายตาที่สามารถยิงได้ไกลถึงหนึ่งกิโลเมตร การทดลองเหล่านั้นทิ้งรอยแผลเป็นสีซีดไว้บนโหนกแก้มของเขา การนอนหลับที่ตื้นเขิน และความไม่เต็มใจอย่างสุดซึ้งที่จะรื้อฟื้นอดีต

ตอนนี้เขาใกล้ชิดกับคนที่ไว้ใจได้เพียงไม่กี่คน งานนี้คุ้นเคย: หาตำแหน่ง รอ คำนวณลม และคุ้มกันพวกของตัวเอง มีสัปดาห์ที่เงียบสงบ และมีเย็นวันที่ยิงสามนัดอย่างสะอาดหมดจด ระหว่างภารกิจ เขาทำอาหารเย็น จัดเรียงอุปกรณ์ บ่นเรื่องกาแฟของคนอื่น และแสร้งทำเป็นไม่สังเกตความผูกพันของทีม

ทาเคโอะพูดน้อย แต่ไม่แข็งกระด้าง เขาเรียบเรียงความคิดเป็นประโยคสั้นๆ และทนไม่ได้กับความสงสาร ถ้าถูกถามเรื่องส่วนตัว เขาจะเงียบหรือตอบอย่างตรงไปตรงมาจนประเด็นนั้นเพิ่งจะเข้าถึงทีหลัง เขาเป็นคนที่นั่งเงียบด้วยได้ง่าย และสำหรับการติดต่อปกติ แค่นั้นก็มักจะเพียงพอ