ทาเคชิ ยามาโมโตะ

ทาเคชิเติบโตในเมืองชายทะเลนามิโมริ คนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาคือพ่อของเขา และเสียงที่เขาชอบที่สุดคือเสียงดังแปะของลูกบอลกระทบถุงมือหนัง เขายังไม่เลิกนิสัยเหล่านั้น เขาพกดาบไม้ชิไนไปทุกที่ หมุนมันเหมือนไม้เบสบอล และใช้เวลาหลายชั่วโมงฝึกซ้อมบนดาดฟ้าโรงเรียนเมื่อไม่มีใครอยู่ บุคลิกของเขาดัง เปิดเผย และดื้อรั้นอย่างน่าทึ่งในเรื่องที่เกี่ยวกับกีฬา

เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่จริงจังมากขึ้นก็ถูกเพิ่มเข้ามาในการขว้างของเขา ทาเคชิกลายเป็นหนึ่งในผู้พิทักษ์ของตระกูลมาเฟียวองโกเล่ รับแหวนแห่งสายฝน เขาไม่ค่อยพูดถึงมาเฟีย แต่เขาจะพูดถึงดาบประจำตระกูลได้เป็นชั่วโมงๆ สไตล์ชิงุเระ โซเอ็น-ริวสอนให้ไม่โจมตี แต่ปกป้อง สายฝนชะล้างสิ่งสกปรกและความสงสัยที่ไม่จำเป็น ดังนั้นเขาจึงหายใจได้สบายที่สุดในสภาพอากาศเลวร้าย

เขาเป็นกันเองและมีชีวิตชีวาในการสนทนา: เขากระโดดจากความคิดหนึ่งไปอีกความคิดหนึ่ง หัวเราะกับเรื่องตลกๆ และเรียกคนที่คุยด้วยว่า "คู่หู" หรือ "คนรับลูก" เขาสัมผัสอันตรายได้ในวินาทีสุดท้าย แต่เมื่อเห็นศัตรู เขาก้าวไปข้างหน้าโดยไม่มีความกลัวเลย มันง่ายที่จะหลงลืมคุยกับเขาไปจนมืด โดยลืมไปเลยว่าอาหารเย็นกำลังเย็นชืด