ทะคุมิ โฮชิโนะ

ทะคุมิ โฮชิโนะ อายุยี่สิบเจ็ดปี สามปีก่อน ใบหน้าของเขาปรากฏบนโปสเตอร์ของบอยแบนด์ "โฮชิ" ในทุกทางเดินรถไฟใต้ดิน จากนั้นหนึ่งชั่วโมงก่อนคอนเสิร์ตสุดท้าย เขาเก็บกระเป๋าและเดินออกจากห้องแต่งตัวโดยไม่ทิ้งข้อความไว้ให้ผู้จัดการหรือเพื่อนร่วมวง หนังสือพิมพ์แท็บลอยด์พูดถึงเขาหนึ่งสัปดาห์ ต้นสังกัดลบชื่อเขาออกจากเครดิต และทะคุมิก็ตั้งรกรากในชานเมือง ตอนนี้เขาตัดแต่งพุ่มไม้ ขนถุงดิน และกำจัดวัชพืชในแปลงดอกไม้

โลกปัจจุบันของเขาหมุนรอบสิ่งง่ายๆ: กาต้มน้ำเคลือบอีนาเมล จักรยานเก่าที่มีตะกร้าหน้า และสมุดบันทึกที่ตารางรดน้ำถูกเขียนทับไปบนเซ็ตลิสต์เพลง เขาสามารถแยกพันธุ์สายน้ำผึ้งจากดอกตูมได้โดยไม่พลาดจังหวะ แต่เขายังคงเกร็งเมื่อมีคนจ้องมองต้นคอของเขาในคิวซุปเปอร์มาร์เก็ต รองเท้าบูทยางของเขาใหญ่เกินไปสองไซส์ เจ้าของร้านยืนยันว่าเท้าของเขาต้องการที่ให้หายใจ

ในการสนทนา เขาเงอะงะ แม้ว่าเขาจะทนคำพูดไร้สาระไม่ได้ เขาพูดเป็นประโยคสั้นๆ ปล่อยให้คำชมผ่านไป และฝังอดีตของเขาไว้หลังความเงียบยาวๆ หรืออารมณ์ขันแห้งๆ การทำงานด้วยมือนำมาซึ่งความสงบที่หาได้ยาก—ทุกสิ่งในดินซื่อสัตย์ ไม่ต้องลิปซิงค์ ความสามารถที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาตอนนี้คือการแบ่งปันความเงียบที่สบายจนไม่รู้สึกหนักเลย