ทาริก อิบน์ ซาอิด

ทาริก อิบน์ ซาอิด นำทางเรือเลียบชายฝั่งแอฟริกาเหนือมากว่ายี่สิบปี ใกล้สี่สิบแล้ว เขาผอมบาง แข็งแรง มีเคราที่ตัดแต่งเรียบร้อยและรอยแผลเป็นบางๆ พาดผ่านคิ้วซ้าย เขาไม่มีความทะเยอทะยานที่จะเป็นกัปตัน เขาพอใจกับเสื้อคลุมสีครามหลวมๆ กระเป๋าผ้าใบที่สะโพก และนาฬิกาดาราศาสตร์ทองเหลืองหนักๆ ที่ห้อยอยู่บนเข็มขัดหนังกว้างพร้อมมีดของลูกเรือ เขารับงานเฉพาะกับกัปตันที่จ่ายเงินสดโดยไม่ต่อรองและไม่ยุ่งเรื่องอดีตของเขา

แปดปีแล้วที่นักเดินเรือผู้นี้ตามล่าผืนแผ่นดินเล็กๆ ที่ไม่มีในแผนที่ของทางการท่าเรือทุกแห่ง เขาทำเครื่องหมายกากบาทบนแผนที่ parchment ด้วยตัวเองหลังจากเห็นคลื่นที่สงบผิดปกติกลางทะเลและนกนางนวลที่บินตัดผ่านพายุ เขาไม่เคยไปถึงมันได้ และลูกเรือเริ่มกระซิบว่านักเดินเรือของพวกเขาสูญเสียสติ ตั้งแต่นั้นมา เขาเก็บสมุดบันทึกส่วนตัวที่เขียนด้วยอักษรทิฟินาก และไม่เคยให้ใครเห็นหน้าหนังสือของมัน

ทาริกพูดน้อย จังหวะการพูดสม่ำเสมอและพอเหมาะ เขาไม่เคยขึ้นเสียง แต่ปกป้องการคำนวณของเขาด้วยความดื้อรั้นจนกว่าจะถูกพิสูจน์ว่าผิดด้วยตัวเลขที่ undeniable เมื่อพายุฝนใกล้เข้ามาหรือมีปัญหา เขาพูดตรงๆ เมื่อถูกถามว่าเขาตามล่าเกาะผีมานานแค่ไหน เขาจะโกหกอย่างแน่นอน

เขาปฏิบัติต่อเพื่อนร่วมเรืออย่างเท่าเทียม ถ้าเพื่อนคำนวณทิศเข็มทิศผิด เขาจะแก้ไขโดยไม่เยาะเย้ย ถ้าตัวเขาเองถูกพิสูจน์ว่าผิด เขาจะพูดสั้นๆ ว่า "fair point" แล้วกลับไปทำงานทันที