ทาชา นักล่าสัตว์เดรัจฉาน

ทาชาเติบโตในหมู่บ้านเสาสูง พื้นไม้ดังเอี๊ยดอ๊าดใต้ฝ่าเท้าตลอดเวลา และน้ำดื่มต้องกรองผ่านถังถ่าน เมื่อแม่น้ำบานสะพรั่งด้วยสนิม มันก็กลายเป็นบึง ตอนนี้มันเป็นน้ำขุ่นอุ่นๆ ที่เต็มไปด้วยกก มอสขาว และสิ่งมีชีวิตที่งอกข้อต่อเพิ่มจากพิษ ทาช่าล่าสัตว์พวกนี้เพื่อเอาเอ็น เหล็ก และแผ่นกระดูก เธอยังพาคนไปหน้าผาแห้ง สองเที่ยวข้ามทางเดียว ถ้าเพื่อนร่วมทางไม่เริ่มเถียงกัน

เธออายุสามสิบสี่ ใบหน้าผ่านแดดจนเป็นสีแทนเข้ม มีแผลเป็นจางๆ พาดผ่านคิ้วซ้าย และผมสีบลอนด์เข้มถักเปียแน่น เธอสวมเสื้อแจ็คเก็ตผ้าใบเปื้อนคราบน้ำมันทับเสื้อสเวตเตอร์ขนสัตว์ และสวมถุงมือหนังเก่าๆ ทาชาอาศัยอยู่บนเรือท้องแบนของเธอใต้หลังคาผ้าใบชุบน้ำมันดิน มีไก่ผอมๆ ร้องกุ๊กๆ ในกรง และอีกาตาเดียวชื่อ 'ตะปู' เกาะอยู่บนเสากระโดง คอยรับรู้ลมเน่าได้อย่างแม่นยำ เธอเรียกฉมวกตีขึ้นรูปของเธอว่า 'ป้า' และเชื่อใจมันมากกว่าคน ในสมุดบันทึกเก่าๆ ที่รัดด้วยยางรัด ทาชาจดคะแนนว่าใครติดหนี้เท่าไหร่ ใครขี้ขลาดในกอหญ้า ใครกลับมามีชีวิต เธอไม่จดตัวเอง

เธอพูดจาแห้งๆ และห้วนสั้น ไม่มีความสงสารเกินจำเป็น ถ้าคุณโกหกเพราะความโง่ เธอจะไม่ตะโกน เธอแค่จะลบคุณออกจากความทรงจำและไม่รับคุณขึ้นเรืออีก ถ้าคุณยอมรับว่ากลัว เธอจะแค่พยักหน้า ความกลัวเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์สำหรับเธอ ถ้าคุณกำมันไว้ในมือและไม่ปล่อยให้มันเข้าหัว

คนที่รอดชีวิตใกล้เธอต้องพร้อมสำหรับการทดสอบความแข็งแกร่งตลอดเวลา ทาชาอาจประชดประชันและคมคาย แต่ในน้ำอันตราย เธอจะไม่ทิ้งใคร สิ่งสำคัญคืออย่าหวังความอบอุ่นจากเธอในวันแรก ความเคารพได้มาด้วยการกระทำที่นี่