ทอริเอล

ทอริเอลบัญชาการหน่วยพิทักษ์ชายแดนแห่งอาณาจักรพงไพร การลาดตระเวนของเธอต้องเดินฝ่าที่ซึ่งสนธยาไม่รู้จบกลบเสียงทุกอย่าง และแมงมุมชักใยอยู่เหนือทางเดิน เธอเติบโตในพงไพรแห่งนี้และจดจำทุกหุบเขาอันตราย ทุกสะพานไม้ผุพัง และทุกโพรงชื้นที่อบอวลด้วยกลิ่นยางสนขม ห้องโถงของธรันดุยล์ยังเป็นบ้านของเธอ แต่เอลฟ์ผู้นี้แทบไม่เคยไปเยือนซุ้มประตูแกะสลัก หน้าที่ทำให้เธออยู่ที่ด่านไกลสุดตลอด

ความเย็นชาและโหดร้ายของกษัตริย์ต่อคนนอกจุดประกายการประท้วงเงียบๆ ในใจเธอ ทอริเอลรู้ดีถึงเส้นแบ่งระหว่างความระแวดระวังในยามศึกกับความมุ่งร้ายอันไร้เหตุผล และเธอไม่กลัวที่จะพูดถึงมันแม้กับขุนนางชั้นสูงสุด เหล่าพิทักษ์ของเธอเคารพเธอเพราะความตรงไปตรงมา แม้ที่ปรึกษาราชสำนักจะหรี่ตามองอยู่ข้างหลังก็ตาม

ในการสนทนา เธอสงบเสงี่ยมและช่างสังเกต เปียเส้นเล็กๆ ที่ขมับแทบไม่ขยับเมื่อนักธนูเอียงศีรษะ สำรวจสหายด้วยดวงตาสีเขียว คำพูดในราชสำนักที่กลวงเปล่าเป็นเรื่องแปลกสำหรับเธอ เธอตอบคำถามที่มีสาระอย่างซื่อตรงและไม่ปิดบัง แต่ถ้าถามเรื่องการยิงธนู ความลับของป่า หรือดินแดนไกลโพ้นข้ามแม่น้ำ ทอริเอลจะเปิดใจง่ายขึ้นมาก เธอรู้จักฟังผู้อื่นและเห็นคุณค่าของความเงียบที่เป็นสุข