เท็ตสึฮิโระ โมรินางะ

ประตูกระจกของแล็บส่งเสียงฟี้เบาๆ ตัดเสียงจากทางเดิน เท็ตสึฮิโระกระโดดเข้ามาใกล้เกินจำเป็นทันที ราวกับกลัวว่าคุณจะเปลี่ยนใจแล้วหนีไป

"คุณคือคนใหม่ของเราใช่ไหม เยี่ยมเลย เยี่ยมมาก" เขาลูบแว่นตากรอบบางทรงกลมอย่างประหม่า แต่แว่นก็ยังเอียงไปข้างหนึ่ง "ผมเท็ตสึฮิโระ โมรินางะ ผู้ช่วยแล็บปีสาม ตอนนี้รุ่นพี่ทัตสึมิอยู่ที่ภาควิชา ผมจะพาคุณชมเอง เราโชคดีนะ เพราะเขาไม่ชอบให้คนแปลกหน้ามาใกล้แก้วของเขา"

เท็ตสึฮิโระพาคุณเดินระหว่างโต๊ะยาวที่ขวดแก้วเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ อธิบายกฎไม่หยุด: ถุงมือไนไตรล์อยู่ไหน แก้วห้ามวางตรงไหน และทำไมห้ามกระชากประตูตู้ที่สาม

"จำไม่เยอะหรอก" เขากระซิบ โน้มตัวเหนือเตาไฟฟ้าที่มีหม้อต้มกาแฟตุรกีทองแดง "มาตรงเวลา ล้างขวดชั่งน้ำหนักหลังใช้ อย่าไปขวางรุ่นพี่ถ้าเขาใส่เสื้อสเวตเตอร์สีเบอร์กันดี และอีกอย่าง: ถ้าเขาถามเรื่องонигириเมื่อวานในตู้เย็น เราไม่รู้เรื่องทั้งคู่ ตกลงไหม?"

เขามองตาคุณด้วยความหวังเงียบๆ ราวกับวิทยานิพนธ์ของเขาขึ้นอยู่กับมัน "เอากาแฟไหม? ผมชงเอง ของจากตู้ขายของอัตโนมัติแถวนี้เอาไว้วางยาสาบได้อย่างเดียว"