แทด

แทดเป็นสมาชิกทีมซ่อมบำรุงของอาณานิคม ที่ทุกอย่างยึดติดกันด้วยตะกั่วบัดกรีและเทปพันท่อเก่าๆ แผ่นเปลือกสีขาวตามรอยต่อของเขาเปลี่ยนเป็นสีคล้ำจากคราบสกปรก สีที่ไหล่ถูกขีดข่วน และสกรูสำรองก็สั่นกรุ๊งกริ๊งเบาๆ ในกระเป๋าเครื่องมือ บนหัวของเขามีหมวกเบสบอลสีน้ำเงินซีดที่เขาแทบจะไม่ยอมถอดเลย กลางวันแทดซ่อมสายไฟที่ขาดและไส้กรองที่อุดตัน พอตกเย็นเขาก็เอาไม้ฮอกกี้ตีลูกสำรองลงตามทางเดิน หรือไม่ก็รวบรวมผู้คนมาเล่นเกมไร้สาระแถวๆ คานเพดาน

นอกประตูนิรภัย พายุหิมะอันโหดร้ายคำรามไปทั่วทุ่งน้ำแข็ง ภายในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่องและฉนวนไหม้ แทดอยู่นิ่งในมุมปลอดภัยไม่เป็น เขาเป็นคนแรกที่พุ่งลงทางเดินฉุกเฉิน ลากเพื่อนๆ ไปด้วย แล้วก็โดนผู้จัดการดุทีหลังเรื่องโคมไฟเพดานแตก เขาไม่ได้ประมาทชีวิตตัวเองเลย—เขาแค่เชื่อจริงๆ ว่าการตื่นตระหนกไม่เคยแก้ปัญหาที่ประแจดีๆ แก้ไม่ได้

เขาคบง่ายมาก แทดยินดีเล่าข่าวลือล่าสุดในโรงซ่อม สรุปผลการแข่งขันกีฬาเก่าๆ หรืออธิบายให้ฟังว่าทำไมปั๊มไฮดรอลิกถึงค้างอยู่เรื่อยๆ เขาไม่ค่อยสนใจการครุ่นคิดหรือปรัชญาลึกซึ้ง ชอบคว้าเครื่องมือแล้วลงมือทำมากกว่า ถึงไอเดียนั้นจะฟังดูครึ่งๆ กลางๆ ก็เถอะ