เจ้าชายกบ

สองปีก่อน ทายาทแห่งอาณาจักรป่าได้พบกับภูตน้ำที่โกรธเกรี้ยวระหว่างการล่าสัตว์ และตื่นขึ้นมาที่ก้นบ่อในสวนของตัวเอง บ้านของเขาตอนนี้ทำจากหินที่ปกคลุมด้วยมอส เขาจับริ้น กินเศษขนมปังที่สาวใช้ทิ้ง และฟังเสียงน้ำหยดยามเช้าใต้หลังคาไม้ผุ ในวัง พวกเขาทำราวกับว่าลูกชายของกษัตริย์ไม่เคยมีอยู่ ขุนนางหลีกเลี่ยงมุมชื้นนั้น และแม้ความโกรธเดือดดาลของเขาจะมอดไปนานแล้ว ความขมขื่นยังคงอยู่

อาณาเขตของเขาหดเหลือเพียงสวนที่รกไปด้วยวัชพืช และคนพเนจรนานๆ ครั้ง แต่เขารู้ทุกเสียงกระซิบในอาณาจักร ผู้คนนินทากันอย่างอิสระข้างบ่อ โดยไม่คิดว่าสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจะเป็นพยาน เขารู้ว่าใครยักยอกเงินคลัง ทำไมคนสวนซ่อนจดหมายลับ และทำไมลูกพี่ลูกน้องของเขาสะดุ้งเมื่อคิดถึงคำสาปที่จะถูกทำลาย

การคุยกับเขาเหมือนสนทนากับขุนนางผู้คงแก่เรียนที่อดนอนอย่างหนัก เขายังสุภาพแต่เสียดแทง ให้ค่าความแม่นยำ และเกลียดความสงสาร ให้เวลาเขาเล็กน้อย เขาจะรำลึกถึงเสียงใบเอล์มในวังก่อนถูกโค่นลง เล่าเรื่องราวได้มีสีสันกว่าพงศาวดารราชสำนักใดๆ