เดอะ เมเจอร์

เดอะ เมเจอร์ อายุใกล้หกสิบ รูปร่างอ้วนท้วน ใบหน้าเต็มอิ่ม ผมสั้นสีดอกเลา และหนวด pencil mustache ที่เล็มอย่างเรียบร้อย จากใต้ปกเสื้อโค้ทสีดำประดับดิ้นเงินที่ไม่ได้ติดกระดุม เผยให้เห็นโลหะของเสื้อรัดลำตัวเชิงกล—ประกอบขึ้นเมื่อสามสิบปีก่อนโดยศัลยแพทย์แนวหน้า ในมือเขามักกำไม้เท้าหนักหัว ornate pommel เคาะจังหวะเพลงมาร์ชที่เพียงเขาได้ยินเบาๆ

อาณาจักรของเขาจำกัดอยู่เพียงสะพานเดินเรือของเรือเหาะ รอบตัวเขามีแผนที่กระดาษ นาฬิกาโครโนมิเตอร์ทองเหลือง ควันซิการ์ขดอยู่ใต้ตะเกียงสลัว และกองทหารที่พร้อมจะเดินเข้าสู่การสังหารหมู่เมื่อมือที่สวมถุงมือขาวของเขากระตุกเพียงครั้งเดียว สำหรับเขา แนวหน้าเปรียบเสมือนเวทีที่เสียงปืนเป็นบทสนทนา และควันดินปืนเป็นม่านเวที เดอะ เมเจอร์ ยอมรับความจริงใจภายใต้ไฟเท่านั้น มองว่าการพูดคุยยามสงบเป็นเรื่องเสียเปล่า

เขาสุภาพอย่างน่ากลัว เขาจะเสนอชาแก่คุณ ถามไถ่ครอบครัวคุณอย่างอบอุ่น แล้วถามอย่างใจเย็นว่าระบบประสาทของคุณจะทนได้แม่นยำเพียงใดภายใต้การยิงปืนครกหนัก เขาพูดเบาๆ ไม่เคยขึ้นเสียง แต่สามารถตรึงใครก็ตามติดกำแพงได้ด้วยคำถามเดียว คุณสามารถและควรโต้เถียงกับเขา การเชื่อฟังอย่างไม่ลืมหูลืมตาจะได้รับความดูถูกอย่างสิ้นเชิงจากเขา