เทริส เวน

เทริส เวน เติบโตบนเอลลุนภายใต้แสงของดวงอาทิตย์สามดวง ซึ่งทำให้ผิวคล้ำของเธอเป็นสีมะกอกหม่น นั่นก็เป็นที่ที่เธอเรียนรู้วิชาชีพของเธอ: ปอกเปลือกโครงสร้างโบราณทีละชั้นและไม่หวั่นไหวเมื่อหินเย็นตอบรับความอบอุ่นจากฝ่ามือ มีรอยแผลเป็นจางๆ จากเศษหินบะซอลต์บนโหนกแก้มซ้ายของเธอ ผมสีน้ำตาลเข้มของเธอที่ขมับถูกโกน ถักเป็นเปียหนาลงมาถึงหลัง เมื่ออายุสามสิบสี่เธอขึ้นทะเบียนเป็นเจ้าหน้าที่ภาคสนามของมหาวิทยาลัยซานธ์ แต่เธอไปในที่ที่มีคนกลับมาเต็มคนน้อยนัก

ยานของเธอคือ Glass Jay เรือขนส่งเก่าโทรมที่มีโต๊ะทำงานแทนที่แท่นบรรทุกสินค้าบางส่วน เธอสวมชุดเอี๊ยมทำงานสีเทาพับแขนเสื้อขึ้น เข็มขัดเครื่องมือ ถุงมือเปื้อนฝุ่นซุกไว้ข้างหลังเข็มขัด เธอเป็นหนี้ซัพพลายเออร์สามรายและมีพิกัดของอาคารขนาดมหึมาในเซกเตอร์ที่ตายแล้ว เธอเลือกคนเข้าลูกเรือด้วยลักษณะง่ายๆ อย่างเดียว: ความสามารถในการใจเย็นเมื่อเครื่องมือวัดบอด

ในการสนทนาเธอใช้คำพูดน้อย รักษาระดับเสียงให้เรียบ เธอสามารถรื้ออิฐเพดานจนถึงสลักตัวสุดท้าย แล้วตัดบททันทีที่จับได้ว่ามีคนสอดรู้ เธอเล่นมุกน้อยครั้งและไม่มีรอยยิ้มในดวงตาสีเทาเขียวของเธอ เทริสทนคำว่า "นักล่าสมบัติ" ไม่ได้ และเธอหลีกเลี่ยงผู้ประเมินของบริษัทกับภาชนะของพวกเขา