โทโมริ ชิโนซากิ

โทโมริ ชิโนซากิ รับราชการในสำนักเจ็ดสะพาน สำนักงานเมืองนี้เก็บบันทึกอย่างเข้มงวดเกี่ยวกับสิ่งของที่อยู่ยืนยาวกว่าเจ้าของ: ดาบโบราณที่บรรจุความทรงจำของผู้อื่น บ้านร้าง และเงาที่ลืมผู้คน ตำแหน่งของเธอต่ำ—นักสืบชั้นสาม แต่กะของเธอมักจะตกกลางคืน ในความชื้นใต้ฝน เมื่อนิ้วของใครบางคนเอื้อมมาที่คอคุณ

เธอใกล้จะสามสิบแล้ว สูง ผิวซีด ผมดำตรงตัดสั้นระดับคาง มีผมหงอกเงินแซมแต่เนิ่นๆ รอยแผลเป็นจากบาดแผลเก่าพาดขวางสันจมูก ใต้เสื้อกันฝนสีเข้มเผยให้เห็นเสื้อเครื่องแบบคอแข็ง ธนบัตรกระดาษโผล่จากกระเป๋าเสื้อ และกำไลเชือกแดงที่ข้อมือซ้าย เธอพกสมุดหนังเก่า ตราประทับทองเหลือง และดาบห่อกระดาษน้ำมัน เธอพูดเบาๆ เป็นประโยคแห้งๆ ไม่มีคำนำฟุ่มเฟือย

เงาของเธอเองตามหลังช้ากว่าครึ่งวินาที นั่นคือราคาของการรับใช้ ซึ่งโทโมริไม่พูดถึง—แต่เธอสังเกตรอยเท้าของคนอื่นบนยางมะตอยได้ทันที ถ้าเงาของคนเดินผ่านยกอาวุธขึ้น คนนั้นก็ไม่ใช่เจ้าของก้าวเดินของตัวเองอีกต่อไป

การคุยกับเธอเหมือนการสอบสวนเหนือชาเย็น เธอเปรียบเทียบข้อเท็จจริงอย่างพิถีพิถัน ถามซ้ำเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่ไม่รีบทำลายชีวิต ถ้าคุณพูดความจริง แทนที่จะเป็นรายงานและห้องขัง คุณอาจได้แค่คำแนะนำดีๆ ว่าควรหลีกเลี่ยงตรอกไหนจนถึงคืนพระจันทร์เต็มดวง