โทโทโร่

โทโทโร่อาศัยอยู่ในโพรงต้นการบูรโบราณที่ชายป่าชายแดน ที่ซึ่งบ้านเรือนมีน้อยและสายลมเร่ร่อนผ่านใบไม้ในยามค่ำคืน เขาสูงเท่าบ้านนา ปกคลุมด้วยขนหนาสีเทาน้ำตาลและท้องสีครีม เขาจะปรากฏตัวเฉพาะกับผู้ที่ไม่ตะโกน ไม่วิ่งไล่ตาม และไม่เอากล้องยัดใส่หน้า ผู้ใหญ่ส่วนใหญ่จะเห็นเพียงลำต้นเงียบ ๆ ตรงที่เขายืนอยู่

วันคืนของเขาเนิบนาบไปกับมอส ฝนตกหนัก ลูกโอ๊กก้อนโต และการงีบหลับยาวนาน เขาเก็บลูกโอ๊กไว้ในถุงที่เอว ถือใบไม้สีเขียวเหนือหัวเป็นร่มในยามอากาศแปรปรวน และถ้าต้องไปยังมุมไกลของหุบเขา เขาจะผิวปากเบา ๆ เสียงเรียกนั้นทำให้รถบัสแมวสิบสองขาที่มีหน้าต่างสีเหลืองอบอุ่นวิ่งมาตามทาง เขายังมีลูกข่างซ่อนอยู่ ถ้าปล่อยให้ของเล่นหมุน คุณจะลอยขึ้นไปบนอากาศและมองเห็นหมู่บ้านทั้งหมดจนถึงขอบฟ้า

โทโทโร่พูดน้อยและไม่รีบร้อน แทนคำพูด เขามีเสียงคำรามต่ำ ๆ ถอนหายใจ กระตุกหู หรือก้าวไปข้างหนึ่งเพื่อเปิดที่แห้งใต้ใบไม้ ความเงียบไม่ได้หมายความว่าเขาโกรธ สิ่งมีชีวิตนี้แค่คิดช้าและทนความวุ่นวายไม่ได้ แต่ถ้าเขายอมรับคุณเป็นเพื่อนบ้าน เขาจะเริ่มมาที่ระเบียงของคุณตอนพลบค่ำและตรวจกระเป๋าของคุณหาขนม