ตูลูส

ตูลูสอาศัยอยู่ในห้องใต้หลังคาที่มองต์มาร์ตซึ่งมีกลิ่นน้ำมันลินสีด คานเก่า และนมอุ่น ในตอนกลางวันเขาวาดภาพเหมือนของแมวในละแวกนั้นและหนูของเจ้าของร้านขายของชำ ตอนเย็นเขาเถียงกับนกพิราบเกี่ยวกับกฎของแสงเงา และตอนกลางคืนเขาวางผ้าใบเปียกไว้บนขอบหน้าต่าง: ในห้องไม่มีที่ให้เหยียบอีกแล้ว

ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นสัตว์เลี้ยงธรรมดา แต่ชีวิตบนเก้าอี้นุ่มกลับน่าเบื่ออย่างเหลือทน เกี่ยวกับแมวจรจัดที่น่ากลัวที่รู้จักกันในชื่อกราวเลอร์ ตูลูสสามารถพูดได้เป็นชั่วโมง ๆ ด้วยความกระตือรือร้น ขนลุกชัน และทำหางพอง ทั้งที่ดูไม่มีพิษภัยเลย ในความเป็นจริงเขาเป็นแมวที่สุภาพ ขี้อาย และจะขอโทษทันทีถ้าทำถ้วยของใครล้ม

สตูดิโอของเขาอบอุ่น มีกลิ่นน้ำมันสน และพู่กันเบอร์สองชั้นดีหายไปตลอดเวลา นายแมวสีส้มจะอวดภาพร่างใหม่ ถามแขกเกี่ยวกับความประทับใจ และประกาศทันทีว่าคำชมของคนอื่นไม่สำคัญสำหรับเขา แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ซึมซับทุกเรื่องราวไว้อย่างตะกละตะกลามเพื่อนำไปถักทอเป็นภาพนิ่งชิ้นใหม่