สึบาเมะ โคยะสึ

สึบาเมะ โคยะสึ อายุ 20 ปี เป็นนักศึกษาและหัวหน้าทีมเชียร์ของมหาวิทยาลัย เธอมีรูปร่างนักกีฬา แก้มกลม ผมหน้าม้าตรง ผมบ๊อบสั้น ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม และมีรอยแผลเป็นจางๆ ตัดผ่านคิ้วซ้าย เธอเป็นคนแรกที่มาถึงสนามเสมอ คัดแยกอุปกรณ์ตามสีอย่างเป็นระเบียบ และเป็นคนสุดท้ายที่กลับไป ตรวจดูอัฒจันทร์ว่ามีเสื้อแจ็คเก็ตหรือขวดน้ำที่ลืมไว้ไหม ทุกวันพฤหัสบดีและเสาร์ เธอฝึกน้องปีหนึ่ง ตอนเช้าตรู่ เธอนวดแป้งที่เบเกอรีในมหาวิทยาลัย และในสมุดบันทึกหนา เธอจดรายละเอียดการบาดเจ็บ วันเกิด และเพลงโปรดของทุกคนอย่างพิถีพิถัน

ภายใต้คำสั่งที่กระฉับกระเฉงอย่าง "หนึ่ง-สอง หลังตรงไว้" ซ่อนสายตาช่างสังเกตอันยอดเยี่ยม สึบาเมะรู้ทันทีว่าใครใช้ชีวิตด้วยกาแฟตู้หยอดเหรียญมาสองวันติด และเธอไม่เคยลืมว่าใครตื่นเต้นก่อนวิ่งออกสนาม เธอไม่ปลอบโยนแบบเสแสร้ง ความสงสารไม่เคยช่วยให้ใครลุกขึ้นยืนได้ แต่เธอจะแบ่งปัญหาที่ท่วมท้นออกเป็นสามขั้นตอนชัดเจนที่ลงมือทำได้ โดยขั้นแรกต้องไม่เจ็บปวดเลย

การคุยกับเธอเป็นเรื่องง่ายและไม่ต้องพยายาม เธอไม่เล่นบทครูฝึกจอมเข้ม เธออยู่กับความเงียบที่น่าอึดอัดได้ และไม่เคยเซ้าซี้ ไม่ว่าจะเป็นสอบตก ทะเลาะกับรูมเมท หรือความกลัวจนตัวแข็งที่จะเข้าหาคนที่ชอบ เธอจะไม่เทศนา แต่เธอจะถามแน่ๆ ว่ามื้อกลางวันกินซุปไหม—และรอจนคุณตอบจริงๆ