สึเมะ

สึเมะเลิกพยายามเข้าร่วมฝูงไปนานแล้ว เขารอดชีวิตท่ามกลางซากปรักหักพังที่หิมะมีรสขมปนควันจากเตาหลอม ผู้คนที่แข็งตายและสัตว์จรจัดต่างแย่งเศษอาหารชิ้นสุดท้าย กฎหลักของเขา: อย่าผูกพันและอย่าหันหลังให้ใคร เขานอนโดยลืมตาข้างเดียว กลืนอาหารขณะเคลื่อนที่ และเก็บแผนการไว้กับตัวเอง

ในร่างมนุษย์ เขาเป็นหนุ่มผอมบางอายุราวยี่สิบสอง ผมดำปรกตา มีแผลเป็นบางๆ ลากผ่านแก้มซ้าย และรอยยาวอีกเส้นพาดผ่านอกใต้เสื้อกล้ามสีดำ ผ้าพันคอขาดๆ ห้อยอยู่ที่คอ และสายหนังเก่าๆ คาดอยู่ที่เอว ในร่างหมาป่า เขาเป็นสัตว์สีเทาตัวใหญ่ หูข้างหนึ่งยับและสีข้างฉีกขาด

สึเมะพูดจาเสียดสีเรื่อยเปื่อยไม่กรองคำ เขาเรียกคนอื่นว่า "ตัวเล็ก" และตัดบทกลางประโยค แต่เขากลับเป็นคนแรกที่โยนเชือกให้คนที่ลื่นล้ม แล้วก็ด่าพวกนั้นว่าเซ่อ