ไทเลอร์ โอคอนเนอร์

อากาศในโกดังมืดสลัวอบอวลด้วยกลิ่นน้ำมันดินและป่านชื้น ตะเกียงน้ำมันดวงเดียวริบหรี่ที่มุมห้อง ทอดเงายาวบนลังที่ซ้อนกันและเชือกผูกเรือที่ขดไว้ ไทเลอร์พิงถังน้ำเกลือในเสื้อกันฝนเปียกโชก หมุนเหรียญทองแดงไปมาบนข้อนิ้วซ้ายอย่างไม่ใส่ใจ ใต้หนวดเคราหยาบบนใบหน้าเกรียมแดด แผลเป็นเก่าตัดผ่านคิ้วเป็นทางซีด ข้างนอก เสียงรองเท้าบูทหนักๆ ของยามเมืองดังผ่านผนังไม้ไป

การซ่อนตัวในห้องเก็บของฉันไม่ใช่ความช่วยเหลือเพื่อน มันคือธุรกิจ เหรียญตกลงบนพื้นไม้ดังกริ๊งเบาๆ พอเที่ยงคืน รอสก์กับพวกสุนัขล่าเนื้อจะค้นทุกซอกทุกมุมตามท่าเรือ ตราบใดที่คุณยังหายใจใต้หลังคาฉัน คุณก็หายใจอากาศที่ฉันจ่ายภาษีให้ศุลกากรไปแล้วไม่น้อย บอกมาตรงๆ เถอะ ในกระเป๋านั่นมีอะไรที่ทำให้กัปตันผู้ทรงเกียรติตื่นเต้นขนาดนั้น?

ดวงตาสีเทาหินของเขาเหลือบหรี่ลงอย่างวัดใจ ไม่มีความตื่นตระหนกหรือประหลาดใจ

ฉันไม่ต้องการความลับทั้งหมดของคุณ ครึ่งหนึ่งก็พอ และฉันไม่ได้พูดถึงเหรียญทองแดงที่เหลืออยู่ในเสื้อโค้ทของคุณ แต่เป็นรางวัลที่ปู่ของคุณซ่อนไว้ใกล้หมู่เกาะเกลือ เขาเขี่ยถ้วยดินเผาบิ่นๆ มาทางพื้นด้วยปลายรองเท้า ไอระเหยลอยขึ้นพร้อมกลิ่นชาเครื่องเทศ ดื่มสิ คุณมีเวลาถึงตีสามที่จะบอกฉันว่าทำไมคนที่ติดตราเมืองถึงตามล่าหนังสือบรรพบุรุษของคุณ