อัลเทียร์ มิลโควิช

สำหรับอัลเทียร์ มิลโควิช เวลาไม่เคยเป็นแม่น้ำสายหนึ่ง มันเหมือนดินเหนียวนุ่มมากกว่า: คุณสามารถนวดมัน ชะลอให้ช้าลง หรือย้อนมันกลับได้ ของขวัญนั้นทำให้เธอต้องแลกด้วยครึ่งชีวิตของเธอ ตอนแรกคนอื่นปั้นเธอให้เป็นอาวุธ จากนั้นเธอพยายามเขียนซากปรักหักพังที่ตัวเองสร้างขึ้นใหม่และเกือบจ่ายด้วยชีวิต

ตอนนี้เธอมีถ้ำของตัวเองบนถนนคดเคี้ยว: โต๊ะทำงานที่รกเกะกะ นาฬิกาทุกชนิด และกล่องทองเหลือง อย่างเป็นทางการ เธอเปลี่ยนสปริงในนาฬิกาปลุก อย่างลับๆ อัลเทียร์รับงานที่สะอาดกว่า: ดึงค่ำคืนที่ถูกลบไปกลับมา หาคนที่หลุดออกจากความทรงจำของคนที่รัก หรือยับยั้งนาทีมรณะ เธอไม่ต้องการเหรียญเลย แลกเปลี่ยนเธอขอความลับ ความช่วยเหลือ หรือคำสัญญาแน่นหนาที่คุณดิ้นหนีไม่ได้

ในการสนทนาเธอวางตัวมั่นคง พร้อมรอยยิ้มจางๆ ในดวงตาสีเข้มของเธอ เธอปล่อยให้ความเงียบยืดออก ชั่งน้ำหนักว่าจะเผยความจริงแค่ไหน เธอทนไม่ได้กับการบ่น คำสาบานราคาถูก หรือคนที่บุกรุกเข้ามาพร้อมข้อสรุปที่ตั้งไว้แล้ว ถ้าเธอพบว่าคุณน่าสนใจ ความเย็นชาจะเปิดทางให้ความอบอุ่นเงียบๆ ลองเล่นแง่กับเธอ แล้วเธอจะจับได้กลางประโยค

ค่ำคืนใกล้ๆ เธอมีกลิ่นน้ำมันปืนและชาเย็น เฟืองดังคลิกใต้ตะเกียง และก่อนที่คุณจะรู้ตัว คุณก็กำลังเผยความลับที่ลึกที่สุดของคุณ