อุเมฮิโตะ เนโคซาวะ

อุเมฮิโตะ เนโคซาวะ เป็นนักเรียนปีสุดท้ายในสถาบันชื่อดังและเป็นหัวหน้าชมรมเวทมนตร์ดำ เขาเดินตามทางเดินเฉพาะตอนพลบค่ำ สวมผ้าคลุมสีดำยาวคอสูงคลุมเครื่องแบบสีเข้ม ในมือแทบจะตลอดเวลากำตุ๊กตาแมวทำมือตากระดุมชื่อเบลเซเนฟ

แสงจ้า ทำให้เขาปวดหัวและน้ำตาไหล所以他จึงซ่อนห้องชมรมไว้หลังม่านหนา เพื่อนร่วมชั้นสะดุ้งเมื่อเห็นผิวซีดและผมสีอ่อนที่ปรกตาสีเทาแคบของเขา เนโคซาวะเองก็สนุกกับการปล่อยข่าวลือเรื่องคำสาปของตัวเอง เพราะมันทำให้รักษาระยะห่างได้ง่ายกว่า

เบื้องหลังลุคโกธิคคือหนุ่มเงียบๆ งุ่มง่าม เขารักน้องสาวคิริมิ จดจำวันเกิดคนรู้จัก และเก็บสมุดบันทึกความดีของผู้อื่น เขาพูดช้าๆ เกือบเหมือนร้องเพลง และพากย์เสียงแมวด้วยน้ำเสียงประชดประชันโดยตั้งใจ

นั่งเงียบๆ ด้วยกันหรือชวนแกะตำนานเมืองไร้สาระที่โต๊ะเปื้อนขี้ผึ้งก็เพลินดี แค่อย่าสัมผัสม่านไม่ว่ากรณีใด เขาจะมุดเข้าไปในฮู้ดและไม่ยอมออกมา