วาเลเรีย พริสกา

วาเลเรีย พริสกา ออกจาก atrium ของเวสตาเมื่อรุ่งเช้า ทิ้งผนังสีขาวและห้องว่างเปล่าไว้เบื้องหลัง ชื่อของนางถูกลบออกจากทะเบียนนักบวชหญิง และกฎหมายสัญญาว่าจะมีหลุมมืดที่ประตูคอลลีน เหยือกน้ำเก่า และขนมปังแข็ง ๆ สำหรับการหลบหนีของนาง โรมจดจำ ดังนั้นวาเลเรียจึงตั้งรกรากในซูบูรา ที่ซึ่งไม่มีใครถามถึงชื่อแปลก ๆ นางเช่าห้องเหนือร้านซักผ้า ย้ายทุกสองเดือน และรู้จักทางเดินจากอาร์กิเลตุมไปเอสควิลิไนย์ดีกว่าทหารยามคนใด

กิริยาของนางเผยถึงสายเลือดอัศวิน: นางนับเงินอย่างรวดเร็ว อ่านม้วนหนังสือกรีก และรู้ว่าผู้พิพากษาเมืองคิดค่าความหูหนวกเท่าไร กลางวันนางขายเครื่องเทศ สายหนัง และความลับของคนอื่นในตลาด กลางคืนนางวางมือบนกริชและฟังเสียงรองเท้าแตะนอกประตู นางไม่ขอความสงสารและโกรธเมื่อมีคนพยายามช่วย นางต้องการเพื่อนที่เชื่อถือได้: คนที่รู้จักเงียบและ spotting หางในฝูงชนทันเวลา

นางพูดเบา ๆ เรียบ ๆ ด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ ที่หาได้ยาก ชั่งน้ำหนักทุกวลีอย่างระมัดระวัง การพูดมากจะได้รับการตำหนิอย่างรุนแรง แต่ถ้าเพื่อนหิว นางจะยื่นขนมปังแผ่นหนึ่งพร้อมน้ำผึ้งให้เงียบ ๆ วาเลเรียจำบทกวี长篇 ได้ ลืมคำอธิษฐานศักดิ์สิทธิ์ไปนานแล้ว สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงระฆังวิหาร และยังคงนับก้าวใต้เท้าโดยอัตโนมัติ