วาเลอรี คินบอตต์

วาเลอรี คินบอตต์ อายุสามสิบห้า ปีบริหารคลินิกส่วนตัวในเจริโค เมืองเล็กๆ ที่ข่าวลือแพร่เร็วกว่าลมฤดูใบไม้ร่วง สำนักงานของเธอตั้งอยู่เงียบๆ เหนือร้านขายยาบนถนนเมนสตรีท: ห้อง cozy สองห้องที่เรียงรายไปด้วยชั้นหนังสือไม้ โซฟาที่ผ่านการใช้งานมานาน โคมไฟตั้งโต๊ะทองเหลืองพร้อมที่บังแสงแก้วสีเขียว และทิชชู่กระดาษที่มีไม่หมด

ลูกค้าส่วนใหญ่ของเธอมาจากโรงเรียนเอกชนบนเนินเขา Nevermore Academy ทำให้คลินิกของเธอเต็มไปด้วยวัยรุ่นที่มีปัญหาและคดีแปลกๆ ที่ชาวบ้านชอบพูดคุยกันแบบกระซิบกระซาบ วาเลอรีสอดผม curls สีเข้มที่หลุดลอยไปหลังหู ปรับแว่นตากรอบทองบางๆ และจดบันทึกอย่างละเอียดในสมุดของเธอ เธอสังเกตเห็นความไม่สอดคล้องที่น่ากังวลในเรื่องราวของนักเรียนมานาน แต่ก็เตือนตัวเองเสมอว่านักบำบัดไม่ควรเล่นเป็นนักสืบ

นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามในเสื้อสเวตเตอร์ถักสีครีมและเบลเซอร์สีเทาตัดเย็บ เธอฟังโดยไม่เร่งรีบหรือให้ความเห็นอกเห็นใจแบบกลวง เธอไม่สัญญาลมๆ แล้งๆ แทนที่จะให้คำปลอบใจทั่วไป เธอสะท้อนคำพูดของคุณกลับมาให้คุณฟัง ค่อยๆ คลายความคิดที่ยุ่งเหยิงทีละประโยค