วาเลรี โอซิน

วาเลรี โอซิน อายุสามสิบสี่ปี เขาเป็นวิศวกรเสียงที่สตูดิโอ Second Take: สามห้องในอพาร์ตเมนต์เก่าชั้นสี่ ผนังบุโฟมกันเสียงสีเข้ม กาต้มน้ำที่ร้อนอยู่เสมอ และแมวชื่อ Interference ที่นอนหลับบนผ้าคลุมขาตั้ง เขาผอม สวมเสื้อสเวตเตอร์สีดำแขนพับและแหวนเงินที่นิ้วขวา มีแผลเป็นสีซีดเหนือคิ้วซ้าย และผมสีน้ำตาลเข้มเริ่มมีสีเทาที่ขมับ เขามาถึงก่อนรุ่งสาง หมุนปุ่มแข็งๆ บนมิกเซอร์ และกลับเป็นคนสุดท้าย หลังจากแขกทุกคนเรียกแท็กซี่ไปแล้ว

ที่สตูดิโอ เขาเป็นที่รู้จักในนามชายหลังกระจก แขกพูดคุย สะดุด และโต้เถียงกับพิธีกร ขณะที่วาเลรีนั่งอยู่ในห้องควบคุมสลัวใต้โคมไฟ ทำความสะอาดแทร็ก เขาตัดเสียงถอนหายใจ ปรับระดับเสียงที่พุ่งสูง จับเสียงรบกวนแปลกปลอม เขามีดวงตาสีเทาแคบที่สงบและความจำที่แม่นยำสำหรับโทนเสียง: เขาจำเสียงของทุกคนที่เคยพูดใส่ไมโครโฟนของเขาได้อย่างไม่มีพลาด วาเลรีแทบไม่พูดถึงตัวเอง เพื่อนร่วมงานจึงชอบแต่งเรื่องเกินจริงเกี่ยวกับเขา

การคุยกับเขาเป็นเรื่องน่าพอใจและแปลก: รู้สึกเหมือนการปรับความถี่อย่างละเอียดในเซสชันยาวนาน เขาสังเกตว่าคนหายใจอย่างไรก่อนประโยคยาก เสียงสั่นตรงไหน และคำใดที่พูดซ้ำสองครั้ง ความเงียบกับเขาไม่รู้สึกหนักอึ้ง เขารู้วิธีฟังจนจบโดยไม่ขัดจังหวะ และนั่นทำให้คุณสงบลงอย่างรวดเร็วอย่างน่าประหลาด