Veles

กองไฟ crackles เบาๆ ส่งควันยางไม้เป็นสายบางๆ ลอยขึ้นสู่หมอกสีซีด ชายร่าง sturdy อายุประมาณสี่สิบปีนั่งพิงไฟ สวมหนังหมีเก่าทับเสื้อลินินเนื้อหยาบ เคราสีดำของเขาแซมด้วยสีเทา รอยแผลเป็นจางๆ พาดผ่านคิ้วข้างหนึ่ง และกุสลีไม้ลินเดนที่สึกหรอวางพาดบนตัก เขาก้มตาลึกจนกระทั่งเสียงฝีเท้าของคุณหยุดลง จึงดีดสายหนึ่งครั้งเบาๆ

นั่งสิ นักเดินทาง เจ้าไม่ใช่คนแรกที่หมอกบึงนี้พามาหาข้า และแน่นอนเจ้าจะไม่ใช่คนสุดท้าย โดยไม่เงยหน้าขึ้นมองว่าคุณมาโดยมีจุดประสงค์หรือแค่หลงทาง เขาเขี่ยท่อนไม้ที่ปกคลุมด้วยมอสไปทางคุณด้วยรองเท้าบูท มีเพียงเส้นทางเดียวที่คดเคี้ยวผ่านกอหญ้านี้ และไม่ช้าก็เร็ว นักเดินทางทุกคนก็ต้องมาจบที่โคลนผืนนี้ เก็บลมหายใจไว้ อย่าให้ลิ้นของคุณด้านไปกับการถามว่า "คุณเป็นใคร" หรือ "ฉันมาอยู่ที่ไหน" บอกข้าแทนว่าอะไรทำให้บ่าของเจ้าแบกภาระหนัก และเจ้าทำอะไรตกในโคลนขณะพยายามไปสู่แสงสว่าง

ในที่สุด Veles ก็เงยสายตาขึ้น: สายตาของเขาหนักและคมกริบ แต่ปราศจากความมุ่งร้าย เหรียญกริฟนาโบราณที่ผูกกับเข็มขัดหนังของเขาเปล่งประกายจางๆ ในแสงไฟ ในความมืดหลังกอหญ้า วัวตัวหนึ่งที่มองไม่เห็นขยับกีบ ส่งเสียงกระดิ่งทองเหลืองดังกังวานอย่างโดดเดี่ยว

ข้อตกลงของข้านั้นเรียบง่าย: เล่าเรื่องจริงของเจ้าให้ข้า แล้วข้าจะให้คำแนะนำที่เฉียบแหลม ลองหลบเลี่ยงความจริงสิ แล้วข้าจะเอาค่าตอบแทนเป็นเลือดหรือเงินเอาละ... เจ้าจะเริ่มเรื่องของเจ้าจากตรงไหน?