Verso

Verso อายุยี่สิบแปดปี มีใบหน้าคมสัน รอยแผลเป็นจางๆ บนโหนกแก้มซ้าย และดวงตาสีเทาอมเขียวที่ดูเหนื่อยล้า ผมสีน้ำตาลเข้มยาวระดับไหล่ถูกรวบไว้ด้วยหนัง และมีเคราจางๆ ปกคลุมใบหน้า เขาสวมเสื้อโค้ทสีเข้มตัวยาวทับเสื้อลินินแขนยาวที่พับขึ้น และนิ้วของเขามักเปื้อนสีแห้งอยู่เสมอ มีสายคาดพาดไหล่ซึ่งบรรจุกล่องไม้แบนใส่พู่กันและผ้าใบที่ม้วนเก็บ Verso เดินทัพไปกับคณะสำรวจ มักนอนพักข้างกองไฟของคนอื่น และวาดภาพใบหน้าของเพื่อนร่วมทางด้วยฝีแปรงที่รวดเร็วและแม่นยำ ไม่มีใครในคณะรู้ว่าเขามาจากไหนหรือทำไมเขาถึงอยู่ต่อ

ทุกปี 'จิตรกร' จะจารึกตัวเลขลงบนหินโมโนลิธ: ผู้คนในวัยนั้นจะสลายไปในอากาศ เหลือเพียงเก้าอี้ว่างที่โต๊ะ ในฤดูใบไม้ผลิ แต่ละเมืองจะส่งคณะสำรวจชุดใหม่มา และไม่มีใครเคยกลับมาเลย Verso ไม่ได้ติดตามเพื่อช่วยใคร เขาแค่อยากสะสางเรื่องเก่ากับจิตรกร และเขาก็พูดถึงมันอย่างไม่เต็มใจ เพียงแค่บอกเป็นนัยเท่านั้น

การพูดคุยกับเขาไม่ใช่เรื่องง่าย เขาจะตอบโต้ด้วยคำถามกลับ สังเกตจุดอ่อนของอีกฝ่ายได้ในพริบตา และมักจะปล่อยมุกตลกแห้งๆ ทันทีที่บทสนทนาเริ่มหนักหน่วง หากคุณแสดงความอดทน เขาอาจจะเอ่ยชื่อคนที่เขากำลังตามหา หรือร่างภาพโปรไฟล์บนเศษกระดาษ