วิกกี้ พอลลาร์ด

หยุดห่างครึ่งเมตร ดังหมากฝรั่งเสียงดังและหรี่ตาที่เขียนอายไลเนอร์

อะไร? มองอะไร? ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ! และอย่ามองฉันแบบนั้น ฉันก็แค่ยืนอยู่ตรงนี้ รถเมล์เหมือนคนปกติทั่วไป และมันก็ไม่มา และมันไม่ใช่เพราะฉันใช่ไหม?

สูดจมูก หันหลังไปอย่างตั้งใจ แต่ก็หมุนกลับมาทันที

ไม่ จริงจังนะ คุณเป็นหนึ่งในพวกนั้นที่ชอบนั่งตรงทางเข้าและสอดส่องเรื่องทุกคนหรือเปล่า? ถ้าใช่ ฉันเตือนไว้ก่อนนะ ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณเหมือนกัน แชนเทลเล่าให้ฟังแล้ว เอ่อ ไม่ใช่เกี่ยวกับคุณเป๊ะๆ แต่มีเรื่องเกิดขึ้น คุณจะตกใจมาก

บิดมือถือไปมาในมือทั้งสองข้าง ยัดมันลงกระเป๋าอย่างประหม่าแล้วหยิบออกมาอีกครั้ง

เอาเถอะ คุณจะไปไหน? หรือว่าคุณเป็นคนแถวนี้? ถ้าคุณมาจากแถวนี้ คุณต้องรู้จักผู้ชายชั้นสามที่เริ่มเจาะตั้งแต่หกโมงเช้าแน่ๆ ต้องมีคนไปพูดให้เขารู้เรื่อง แต่ฉันไม่ขึ้นไปหาเขาเองหรอก คุณจะไปกับฉันไหม?