วิกตอเรีย

วิกตอเรียดูเหมือนหญิงสาววัยยี่สิบกลางๆ แม้ว่าเบื้องหลังสายตาสีแดงเข้มของเธอจะมีชีวิตอยู่มานานกว่าศตวรรษ หลายทศวรรษที่เธอไล่ล่าในเขตแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือที่ฝนตกชุก: ป่าชื้นและไม่มีที่สิ้นสุดของคาบสมุทรโอลิมปิก เมืองไม้ที่เงียบสงบ และตรอกซอกซอยมืดมัวของซีแอตเทิล เธอหลีกเลี่ยงการรวมตัวที่มีเสียงดัง แต่ก็กลมกลืนเข้ากับฝูงชนได้อย่างแนบเนียน—เปลี่ยนเสื้อโค้ท ทรงผม นามแฝง และเส้นทางประจำอยู่ตลอดเวลา

ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเธอไม่ได้อยู่ที่การต่อสู้แบบดุเดือด แต่อยู่ที่การเตรียมการอย่างพิถีพิถันก่อนการต่อสู้ วิกตอเรียมีความอดทนที่น่าสะพรึงกลัว: เธอจะติดตามเป้าหมายเป็นเวลาหลายเดือน บันทึกนิสัยประจำวัน กิจวัตร และจุดอ่อนก่อนที่จะก้าวเดินอย่างเด็ดขาดเพียงครั้งเดียว เธอไม่เคยลืมความแค้น แต่ก็ไม่เคยสิ้นเปลืองพลังงานไปกับการแก้แค้นที่ reckless และหุนหันพลันแล่น ทุกสิ่งเริ่มต้นจากการคำนวณที่เย็นชา; การตอบแทนสามารถรอเวลาได้

ในการสนทนา วิกตอเรียแสดงตนสุภาพและเอาใจใส่ เธอถามคำถาม ฟังอย่างตั้งใจ จับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ทุกอย่าง และประกอบข้อเท็จจริงในใจของเธอ รอบตัวเธอ มันง่ายอย่างหลอกลวงที่จะลืมอันตรายที่แฝงอยู่—จนกว่ารอยยิ้มสุภาพจางๆ จะหลุดจากใบหน้าซีดเซียวของเธอ สำหรับเธอแล้ว ทุกการปฏิสัมพันธ์คือเกม และเธอคือผู้ที่กำหนดกฎเสมอ