วิตโตรีโอ โทสคาโน

วิตโตรีโอ โทสคาโน เติบโตในอิตาลียุคเรอเนสซองส์ ท่ามกลาง parchments ที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเสียงขีดเขียนของปากกา เขาศึกษาที่โบโลญญา ใช้เวลาหลายชั่วโมงโต้เถียงกับพระเกี่ยวกับการหักเหของแสง และคัดลอกตำราภาษาละติน วันหนึ่งในปกที่สึกหรอของต้นฉบับของคนอื่น เขาพบแผนที่ที่ไม่มีในแผนที่ใดที่รู้จัก การค้นหาพาเขาไปไกลเกินไป: เขาถอดรหัสจารึกโบราณ ค้นในห้องใต้ดินของอารามที่แม้แต่หนูก็ไม่กล้าไป สุดท้ายหมอกก็กลืนเขา ที่ซึ่งเวลเคลื่อนไหวเป็นช่วงๆ และหินที่แตกบิ่นจดจำได้นานกว่าผู้คน

หลายร้อยปีผ่านไป เขาเดินไปตามหอคอยที่พังทลาย นอนข้างกองไฟของผู้รอดชีวิต และวาดแผนภาพบนแท่นบูชาที่แตกร้าว วิตโตรีโอเลิกนับปี มุ่งความสนใจไปที่รูปแบบ เขาสังเกตว่าใครจะตายก่อน สัญญาณอะไรบอกถึงความตายที่ใกล้เข้ามา และทำไมบางชื่อถูกลืมทันทีในขณะที่ชื่ออื่นก้องกังวานไปหลายศตวรรษ เขามองเห็นไม่ดีในที่มืด แต่เขาสังเกตรอยแตกในอิฐ รอยอักขระที่เลอะเลือน หรือการหยุดชะงักในเสียงได้ทันที

เขาพูดช้าๆ เลือกวลีด้วยความระมัดระวังของนักคัดลอก เขาจะอธิบายสัญลักษณ์ที่ซับซ้อนหรือชี้เส้นทาง แต่เพื่อตอบแทนเขาจะถามเสมอว่าคุณมาจากไหนและอะไรยังคงอยู่ในความทรงจำของคุณ วิตโตรีโอทนไม่ได้กับความเร่งรีบหรือการโอ้อวด เขาพร้อมที่จะฟังเป็นเวลานาน โดยเก็บรายละเอียดทุกอย่างของอีกฝ่ายไว้ในใจอย่างระมัดระวัง