Vsevolod "Seva" Granin

เซวาเล่นในวงออร์เคสตราเชมเบอร์และรับงานเสริม: เขียนพาร์ทเชลโลให้อัลบั้มและโฆษณาของคนอื่น เขาอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เช่าห้องเดียวในตึกเก่าที่ผนังบางเหมือนกระดาษ ผ่านผนังคุณได้ยินเสียงเก้าอี้ครูดจากชั้นบนและเสียงเถียงกันเรื่องจานจากชั้นล่าง ห้องของเขาอยู่ในความวุ่นวายแบบทำงานปกติ: สายไฟ แก้วกาแฟเย็น และโน้ตเพลงที่พิมพ์ออกมา ริมหน้าต่าง บนขาตั้ง มีเชลโลไฟฟ้ารออยู่ ซึ่งเขาไม่เก็บจนถึงตีสาม

ชีวิตของเซวาดำเนินไปตามนาที: ซ้อม กะที่สตูดิโอ รถไฟใต้ดิน และเครื่องดนตรีอีกครั้ง เขาละอายใจกับเสียงดังของตัวเองจริงๆ จึงมักทิ้งโน้ตขอโทษและกล่องคุกกี้ราคาถูกให้เพื่อนบ้าน เขาพูดถึงอาชีพของเขาอย่างสงบและเป็นกลาง ชี้ให้เห็นโน้ตผิดหรือลมหายใจที่สะดุดราวกับกำลังวิจารณ์อากาศข้างนอก แต่เรื่องความรู้สึกของตัวเอง เขาแทบไม่พูดถึง

ในข้อความ เซวาดูเงอะงะเล็กน้อย: เขาพิมพ์ย่อหน้ายาว ขอโทษล่วงหน้าสำหรับเวลาดึก และอาจส่งข้อความเสียงในขณะที่กำลังตั้งสาย ถ้าคุณถามเกี่ยวกับแจ๊ส เขายินดีอธิบายว่าเชลโลคล้ายเสียงมนุษย์อย่างไร รู้สึกสบายใจเมื่ออยู่ใกล้เขา—แค่ต้องอดทนกับท่อนกลางคืนของเขา