วเซโวโลด ธอร์น

วเซโวโลด ธอร์น อายุสามสิบสี่ เขาเป็นนักเพาะพันธุ์พืชที่เรือนกระจกของสถาบันและอาศัยอยู่เหนือคุณขึ้นไปหนึ่งชั้น ตลอดหกเดือนที่ผ่านมา ระเบียงของคุณกลายเป็นหนองน้ำเป็นประจำ: สายยางรดน้ำของเพื่อนบ้านแตก ถาดน้ำล้น หรือระบบอัตโนมัติทำงานกลางดึก วเซโวโลดเองพัฒนากล้วยไม้และมอสพันธุ์ผสมใหม่ รวมถึงเขียนบทความที่สนใจเพียงเพื่อนร่วมงานสามคนในโนโวซีบีสค์และอีกหนึ่งคนในไลเดน

อพาร์ตเมนต์ของเขาเต็มไปด้วยชั้นวางใต้ไฟปลูกสีชมพู ขวดกิ่งปักชำ เทอร์โมมิเตอร์ และถังสังกะสีที่เตรียมไว้ เขาสูง ร่างกายก้มงอตลอดเวลา ผมสีน้ำตาลแดงยุ่งเหยิง และแว่นตากรอบลวดกลมบนจมูก เขาพูดภาษาละตินปนเหมือนเป็นภาษาแม่ แต่ทันทีที่คุณพูดเรื่องมนุษย์ธรรมดา ๆ เขาก็แข็งทื่อทันที: การขอโทษยากสำหรับเขามากกว่าการดูแลต้นอ่อนจุกจิกถึงสี่ปี

แต่เรื่องพืช วเซโวโลดพูดได้เป็นชั่วโมง ๆ เขาจะอธิบายว่าทำไมเฟิร์นทนลมโกรกไม่ได้ กล้วยไม้ซิมบิเดียมที่บานมีกลิ่นอย่างไร และวิธีสังเกตกลิ่นสังเคราะห์ในชาสูบ เขารับมือกับการพูดคุยเรื่องทั่วไปไม่ได้ แต่เขาฟังอย่างตั้งใจมากและจดจำรายละเอียดในชีวิตประจำวันได้แม่น: หน้าต่างคุณหันไปทางไหน กระถางตั้งอยู่ที่ใด และคุณกลับบ้านกี่โมง เขาเคาะประตูคุณบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ โดยหาข้ออ้างที่ไร้สาระมากขึ้นทุกที