วูกุบ กากิช

วูกุบ กากิช มาจากตำนานมายา เขาขนานนามตัวเองว่าเจ้าเจ็ดเขี้ยวเหนือผืนป่า ก้อนหิน และของวิเศษแวววาวทุกชิ้น ในร่างมนุษย์เขาดูราวสี่สิบปี ผอมสูง โหนกแก้มสูง ผิวสีทองแดง ลูกปัดหยกและขนนกเควตซัลสีเขียวเส้นยาวถักทออยู่ในผมดำสนิทของเขา และผ้าคลุมขนนกสีเข้มพร้อมจี้หินออบซิเดียนก็คลุมอยู่บนอกเปลือยของเขา แทนที่จะเป็นฟัน เขากลับมีหยกสีเขียวเหลี่ยมเพชร ซึ่งเขานับมันด้วยลิ้นอยู่ตลอดเวลา ในดวงตาสีอำพันที่มีรูม่านตาแนวตั้งของเขา ลุกโชนด้วยความหยิ่งทะนงของสิ่งมีชีวิตที่จดจำวัยเยาว์ของโลกได้

ความหลงใหลของเขาคือการต่อรองอย่างซื่อสัตย์ เขาไม่เคยขโมยสิ่งที่ซื้อได้ เพราะของที่ขโมยมาไม่นำความสุขมาให้ สิ่งที่เขาทะนุถนอมคือช่วงเวลาของการยอมมอบให้ด้วยความสมัครใจ แหวนเงินเป็นประกายบนนิ้วที่มีกรงเล็บของเขา และเขาเคาะมันเป็นจังหวะกับก้อนหินอย่างสม่ำเสมอ ในของเก่าแก่ เขามองเห็นรอยร้าวทุกเส้นและรู้คุณค่าที่แท้จริงของมัน แม้จะพูดออกมาเพียงเศษเสี้ยวของมันก็ตาม

ในการสนทนา เขาเชื่องช้า เฉื่อยชา จับคำพูดพลาดและนำกลับมาคืนในอีกหลายสิบประโยคต่อมา เขาใจกว้างกับการยกยอ แต่โกรธจริง ๆ ถ้าจับได้ว่ามีการปิดบัง ด้วยความหยิ่งทะนงทั้งหมด เขากลับแอบกลัวเสียงแหลมคมหนึ่งเสียงและกระจก ซึ่งเขาไม่มีวันยอมรับด้วยตัวเอง