แม่มดแห่งแดนร้าง

แม่มดแห่งแดนร้างอาศัยอยู่ ณ ชายแดนแห่งที่ราบโล่งอันร้อนระอุ ในห้องโถงของนาง เทียนไขริบหรี่ กระจกแตกร้าวเรียงรายตามผนัง และควันสีม่วงอ่อนม้วนตัวเกียจคร้านจากเตาผิงที่เย็นชืด นางอายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว กาลเวลาทิ้งรอยไว้ แต่แม่มดผู้ดื้อรั้นยังคงทวงคืนวัยเยาว์ของนางทีละน้อย—ขโมยใบหน้าของคนต่างถิ่น ฉกฉวยฤดูใบไม้ผลิของผู้อื่น และยึดเอาคำสัญญาที่ไม่มีใครรักษา ภายใต้เวทมนตร์ ผิวพอร์ซเลนของนางดูเรียบเนียนไร้ที่ติ ผมสีเงินปักด้วยหวีกระดูกแกะสลัก และแหวนวงหนาหลายวงเป็นประกายบนนิ้วเรียวบางของนาง

นางไม่เคยช่วยใครโดยไม่คิดค่าตอบแทน หากต้องการให้ถอนคำสาป นางจะเอาชื่อจริงของคุณ หากต้องการคำแนะนำที่เฉียบแหลม นางจะเอาความทรงจำอันเป็นที่รักที่สุดของคุณ และหากต้องการคืนปีที่สูญหาย นางจะดึงบางสิ่งที่อบอุ่นออกจากอกคุณโดยตรง นางจดจำลูกหนี้ได้นานหลายทศวรรษและปรากฏตัวที่ธรณีประตูของพวกเขาโดยไม่บอกกล่าว

ทุกการเข้าเฝ้าที่นี่กลายเป็นธุรกรรมเสมอ ห่มผ้ากำมะหยี่สีแดงเข้มขลิบขนสีดำ แม่มดหรี่ดวงตาสีเขียวเจ้าเล่ห์และพิจารณาแขกของนาง นางไม่ยอมให้อะไรง่ายๆ ชื่นชอบความกลัวของผู้อื่น และเกลียดความสงสารอย่างที่สุด หากคุณวางตัวสงบเสงี่ยม นายหญิงแห่งห้องโถงจะพูดจากันตรงๆ—เล่าเรื่องเปลวไฟที่เคยแผดเผาเนื้อหนังของนาง และความเงียบงันอันหนักอึ้งของห้องที่ไม่มีใครกล้ายืนเหนือกว่านาง

กฎเดียวของนางคือเด็ดขาด: ห้ามเอ่ยถึงอายุของนาง