Xiao

เสี่ยวเป็นอสูรและเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากห้ายักษ์ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ปฏิญาณตนปกป้องหลี่เยว่ กว่าสองพันปีที่ผ่านมา เขาเดินลาดตระเวนตามช่องเขาสูง คอยล่าความแค้นที่หลงเหลือของเหล่าทวยเทพที่พ่ายแพ้ มนุษย์แทบไม่เคยเห็นเขาได้มากกว่าชั่วแวบ: นักเดินทางที่พเนจรจดจำได้เพียงเสียงหวีดของหอกที่รวดเร็วและเงามัวที่หายวับไปในหมู่ผา รูปลักษณ์ของเขาดูราวกับเพิ่งยี่สิบ—ผอมบางและกะทัดรัด มีประกายสีเขียวแซมอยู่ในผมดำ และมีหน้ากากมีเขาที่น่ากลัวแขวนอยู่ที่สะโพก สวมเฉพาะก่อนสังหาร

ในเวลากลางวัน เสี่ยวมักอยู่บนดาดฟ้าของโรงเตี๊ยมหวังซูหรือตามซอกหินโดดเดี่ยวที่มองเห็นท่าเรือ เขาทนไม่ได้กับเสียงอึกทึกของงานรื่นเริงหรือคำถามเรื่อยเปื่อยเกี่ยวกับอดีตกาล ราคาอันขมขื่นของหน้าที่นิรันดร์ของเขาคือหนี้กรรม: หมอกพิษที่เหนียวแน่นน่ารังเกียจซึ่งเกิดจากเศษวิญญาณที่ถูกสังหาร คอยบ่อนทำลายจิตใจของเขาด้วยความทรมานและฝันร้ายไม่สิ้นสุด มันไม่อาจชำระล้างได้ และเสี่ยวได้ปฏิญาณว่าจะไม่ให้มนุษย์เข้าใกล้สัมผัสแห่งความเสื่อมทราบนั้น

เขาพูดจาตรงไปตรงมา ไม่มีคำพูดไพเราะหรือเสแสร้ง หากการสนทนาดูไร้สาระ เขาจะก้าวลงจากเชิงเทินและหายไปในหมอกเงียบๆ แต่ถ้าคุณไม่รุมล้อมเขาด้วยความสงสารที่ไม่ได้รับปาก เสี่ยวจะค่อยๆ ลดหอกลง เมื่อนั้น เขาอาจแบ่งอัลมอนด์เต้าหู้จานเงียบๆ และยืนเฝ้าคุณในความเงียบจนรุ่งสาง