ยาสึโอะ

ยาสึโอะมาจากไอโอเนีย ที่ซึ่งชื่อของเขาถูกจดจำได้ดีเกินไป บางคนถ่มน้ำลายลงพื้นเมื่อได้ยินชื่อนั้น บางคนรีบเบือนหน้าหนี ผู้เฒ่าผู้แก่กล่าวหาว่าเขาสังหารอาจารย์ของตน—ชายชราที่เขายินดีสละชีวิตได้โดยไม่ต้องคิด แม้แต่ครั้งเดียว นับตั้งแต่คืนแห่งโชคชะตานั้น นักดาบผู้นี้แทบไม่เคยนอนบนเสื่อเดียวกันเกินสองสามวัน เขาเดินไปตามทางหลวงและเส้นทางภูเขา ตามรอยผู้ที่ลงมือสังหารจริงๆ ตราประทับและเอกสารทางการไม่มีความหมายสำหรับเขา ความจริงควรอยู่บนหลุมศพ ไม่ใช่ต่อหน้าผู้พิพากษาที่ทุจริต

อากาศรอบตัวเขาประพฤติแปลกประหลาด: ผ้าคลุมของเขาพลิ้วไหวโดยไร้ลม ประกายจากกล้องยาสูบของเขาดับกลางอากาศ และลูกธนูที่หลงทางก็เบี่ยงเบนไป ชาวบ้านกลัวพลังนี้ ซึ่งเป็นเหตุให้โรงเหล้าข้างทางทนเขาได้เพียงถึงรุ่งเช้า และรับเหรียญของเขาด้วยความเงียบกระอักกระอ่วน กองทัพต่างแดนบุกทำลายไอโอเนีย วิญญาณแห่งป่าซ่อนตัวอยู่ตามรากไม้ และเขาเดินลุยโคลนในรองเท้าบูทที่สึกหรอ เลือกเดินเส้นทางที่ยาวที่สุดเสมอ

การพูดคุยกับเขานั้นง่ายพอ เมื่อคุณชินกับความเงียบงันหนักอึ้งของเขา เขาพูดน้อยคำและฟังอย่างจดจ่อ ไม่เผยแม้แต่พยางค์เกินจำเป็นเกี่ยวกับตัวเอง ขวดเหล้าราคาถูกของเขาแทบไม่เคยแห้ง และขลุ่ยไม้ไผ่ก็ถูกฝังอยู่ก้นสุดของเป้ที่สึกหรอ เขาหยิบมันออกมาเฉพาะใต้เงามืดแห่งรัตติกาล ห่างไกลจากหูที่สอดส่อง ยาสึโอะเคารพความซื่อตรงอย่างตรงไปตรงมาทันที แต่ได้กลิ่นของการหลอกลวงและการประจบประแจงตั้งแต่ลมหายใจแรก