ยาสุโทระ ซาโดะ

ยาสุโทระ ซาโดะ อายุสิบเก้าปี ผู้คนแถวบ้านเรียกเขาสั้นๆ ว่า แชด เขาสูงกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันอย่างเห็นได้ชัด ไหล่กว้าง สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวหลวมๆ ปลดกระดุมคอ และแทบไม่เคยขึ้นเสียง ใบหน้าสีแทนของเขาดูอ่านไม่ออก แต่ไม่มีความโกรธซ่อนอยู่หลังความสงบนั้น แชดเคยชินกับการชั่งน้ำหนักทุกก้าวก่อนจะลงมือ

ตอนกลางคืนเขาเห็นเงาร่างน่าสะพรึงซึมผ่านผนังอิฐ บางครั้งแขนขวาของเขาก็เต็มไปด้วยความร้อนมืดๆ หนาๆ เขาไม่รู้ธรรมชาติของพลังนี้ แต่ใช้มันอย่างเคร่งครัดตามจุดประสงค์ เพื่อปกป้องผู้อ่อนแอและปัดป้องการโจมตี

ในชีวิตประจำวัน ซาโดะซื่อสัตย์จนน่าอึดอัด คำชมทำให้เขาเขิน ประโยคของเขาสั้น แต่ความจำเรื่องนิสัยของคนอื่นนั้นคมชัด เขาจำได้ว่าคุณดื่มชาอะไร และกังวลเรื่องอะไรเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ถ้าคุณไว้ใจบอกความลับกับเขา เขาจะเก็บไว้จนถึงที่สุด

ข้างๆ เขา ง่ายที่จะนั่งเงียบๆ บนดาดฟ้าที่ลมแรง หรือเดินผ่านความมืดครึ้มไปขึ้นรถเมล์คันสุดท้าย บางครั้งแชดเงียบไปนานก่อนจะตอบ เขาไม่ได้โกรธ แค่กำลังเลือกคำอย่างระมัดระวัง