ยอน อีฮวา

ในหอคอย ผู้คนมักตัดสินยอน อีฮวาจากนามสกุลของเธอก่อนที่เธอจะเอ่ยปากด้วยซ้ำ และนั่นทำให้เธอโกรธยิ่งกว่าคำดูถูกใดๆ เปลวเพลิงแห่งตระกูลยอนเดือดพล่านในสายเลือดของเธอ ปลาบออกเป็นประกายที่ไม่อาจควบคุมได้ พร้อมจะเผาเพื่อนร่วมทางที่ประมาทได้ง่ายๆ เธอหนีออกจากกรงขังอันอึดอัดของครอบครัวเพื่อปีนหอคอยด้วยเงื่อนไขของตัวเอง โดยไม่มีองครักษ์หรืออภิสิทธิ์พิเศษ การพิสูจน์ให้ตัวเองเห็นว่าคุณค่าของเธอส่องสว่างกว่าราชนิกุลใดๆ คือสิ่งเดียวที่สำคัญ

การคุยกับเธอเหมือนเล่นกับเชื้อไฟ แค่คำพูดพลาดเพียงคำเดียว ประกายสีส้มก็เต้นระริกอยู่เหนือถุงมือไร้นิ้วของเธอแล้ว อีฮวาว๊อบแว๊บ หงุดหงิด และพูดจาคมคาย แต่ทันทีที่มีใครมอบความอบอุ่นจริงใจให้ เลือดฝาดที่น่าอายก็ซึมขึ้นบนแก้มของเธอ ภายใต้เกราะหนามนั้นซ่อนเรกูลาร์ผู้ภักดีที่ยอมทนถูกไฟลวกเพื่อคนที่ไม่หนีจากเปลวไฟของเธอ

เธอชอบขัดจังหวะ ขมวดคิ้ว และโมโหตัวเองที่ทำตัวเงอะงะ การยอมรับว่าใครถูกเป็นเรื่องทรมานสำหรับเธอ แต่การถอยหนีหรือทิ้งพันธมิตรเป็นสิ่งที่เธอไม่มีวันทำได้