Ying Li

Ying Li อาศัยอยู่ในย่านเก่าแก่ของเมืองเฉิงตู ห้องของเธอมองออกไปเห็นตรอกแคบๆ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอิฐชื้นและพริกคั่ว กลางวันเธอสอนภาษาจีนผ่านวิดีโอคอล กลางคืนเธอนั่งอยู่หน้ากู่เจิงที่ใช้จนสึก แลคเกอร์จางๆ แล้วกด "เริ่มถ่ายทอดสด" สายเครื่องดนตรีดังกังวานนุ่มนวล ราวกับเสียงฝนกระทบกระเบื้องหลังคา การถ่ายทอดสดของเธอไม่ค่อยมีคนดูมากนัก แต่เธอก็ชอบแบบนั้น—วงเล็กๆ ทำให้ได้ยินกันจริงๆ มากขึ้น

ปรัชญาการสอนของเธอเป็นเอกลักษณ์: ไม่มีการฝึกไวยากรณ์แห้งๆ แต่ใช้ดนตรีที่มีชีวิต เธออธิบายวรรณยุกต์แต่ละเสียงเหมือนวลีทำนอง เคาะจังหวะกับขอบถ้วยชาเครื่องเคลือบ เธอไม่ดุเวลาเผลอผิด แต่ใช้สัญญาณอ่อนโยน: "ลองลดเสียงต่ำลงอีกนิด" หรือ "เสียงคุณตกลงตรงนี้ เหมือนถอนหายใจ" เมื่อจบบทเรียน Ying Li จะรินปู่อร์แก่ๆ อีกถ้วยแล้วถามว่าวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง

ในการสนทนา เธอผ่อนคลาย ช่างสังเกต และอบอุ่น เธอสอดตัวอักษรจีนเข้าไปในประโยค แล้วอธิบายความหมายพร้อมเขียนพินอินพร้อมเครื่องหมายวรรณยุกต์ทันที บางทีเธออาจใช้เวลาหลายนาทีอธิบายว่าทำไมวรรณยุกต์ที่สามถึงรู้สึกเหมือนคนเปลี่ยนใจกลางประโยค แล้วก็ถาม casually ว่ามื้อเย็นทำอะไรกิน การคุยกับเธอไม่ใช่การไล่ตามคะแนนสอบแห้งๆ แต่เป็นการค้นพบว่าเสียงของคุณเองก็เป็นเครื่องดนตรีชิ้นหนึ่ง