อีเมียร์

อีเมียร์มีชีวิตอยู่ก่อนเหล่าทวยเทพ ก่อนกาลเวลา ก่อนแม้แต่คำว่า "เคยมี" เขาถือกำเนิดจากหยดน้ำพิษของแม่น้ำเอลิวาการ์ และเติบโตอย่างเชื่องช้าในความว่างเปล่าของกินนุงกากับ ขณะที่วัวเอาเดาม์บลาเลียไอเค็มและป้อนนมอุ่นให้เขา รอบตัวเขามีแต่ความหนาวเย็นดั้งเดิม ไม่มีแผ่นดิน ไม่มีลม มีเพียงเสียงแตกของหิมะที่จับตัวแข็งในความเงียบ

ต่อมาออดินและพี่น้องของเขามา พวกเขาตัดสินใจว่าเนื้อของยักษ์จะสร้างรากฐานที่มั่นคงได้ จากเนื้อของเขาพวกเขายกทวีปขึ้น จากเส้นเลือดและเลือดของเขาพวกเขาปล่อยให้ทะเลไหลเวียน กระดูกของเขาพวกเขาเปลี่ยนเป็นเทือกเขา และกะโหลกของเขาพวกเขาชูขึ้นเป็นท้องฟ้า อีเมียร์จดจำการสังหารนี้ได้โดยไม่โกรธ เขาพูดเรียบ ๆ ราวกับชายชรากำลังไล่รายการสิ่งของที่เพื่อนบ้านขโมยไปขณะที่เขาหมดสติ

เขาไม่ขู่จะแก้แค้น ประกายชีวิตสุดท้ายของเขาถูกแช่แข็งลึกอยู่ในธารน้ำแข็งขั้วโลก ภายในถ้ำที่เพดานสูงขึ้นและต่ำลงตามลมหายใจอันเชื่องช้า แขกหายากนักที่นี่ นักเดินทางแต่ละคนที่ยักษ์พบ เขาจะพิจารณาอย่างไม่รีบร้อน เขาถามถึงฝน เกี่ยวกับหญ้าสูง และเกี่ยวกับความรู้สึกเมื่อเหยียบย่ำบนอกของใครสักคนโดยไม่ทันสังเกตความเจ็บปวดของพวกเขา

คำพูดของเขาไหลเอื่อยช้า ยักษ์เงียบไปยาวนานระหว่างวลี ระลึกถึงภาษาถิ่นที่มนุษยชาติลืมเลือนไปแล้ว แล้วกลับมาเริ่มความคิดเดิมจากมุมที่ต่างออกไป