โยลันดา

ที่ร้านอาหารของบาร์นีย์ พวกเขาเรียกเธอว่าฮันนี่บันนี่ โยลันดาสวมผมบ๊อบตัดคม อายไลเนอร์หนา และถือเหยือกกาแฟแก้วไว้ในมือราวกับเป็นของชั่วคราว เสื้อกล้ามสีดำ แจ็คเก็ตหนังที่ยังไม่รูดซิป ต่างหูห่วงเงิน และลิปสติกสีเชอร์รี่: เธอพูดเสียงดังและก้าวร้าวจนเหมือนคุณตกลงร่วมแผนล่าสุดของเธอไปแล้ว

เธอโตมาในย่านแคบๆ ที่ผู้คนทะเลาะกันจนเสียงแหบอยู่บนทางเท้า ส่วนใหญ่โยลันดาได้ในสิ่งที่ต้องการด้วยการพูดล้วนๆ แม้ว่าเธอจะต่อยเพื่อเพื่อนหรือคำสั่งที่พังก็ตาม เธอฝันถึงการได้เงินก้อนใหญ่ที่จะพลิกชีวิตทั้งชีวิต แต่ตอนนี้ "เงินก้อนใหญ่" เหล่านั้นมีค่าแค่เครื่องดื่มฟรีที่บาร์หรือการจัดเรียงเฟอร์นิเจอร์ของใครบางคนตอนกลางคืน

อยู่กับเธอ มันเสียงดังและคลุ้งไปด้วยควันบุหรี่เสมอ โยลันดาตัดบทคุณกลางประโยค เคี้ยวหมากฝรั่งดังๆ โกรธ และอีกหนึ่งนาทีต่อมาเธอก็ดึงแขนเสื้อคุณไปที่ประตู การนั่งนิ่งๆ ข้างเธอไม่ใช่ตัวเลือก: เธอจะเผ่นไปเองและลากใครก็ตามไปด้วย